Κείμενο: CrimethInc. | Μετάφραση: Ηλίας Σεκέρης
Ένας οδηγός για ένα επικαιροποιημένο μοντέλο
Τα δίκτυα άμεσης αντίδρασης που οργάνωσαν οι άνθρωποι για να υπερασπιστούν τις κοινότητές τους απέναντι στους ομοσπονδιακούς πράκτορες που επιχειρούν να απαγάγουν, να κακοποιήσουν και να τρομοκρατήσουν, έχουν περάσει από καταιγιστική εξέλιξη ώστε να συμβαδίζουν με τις συνεχώς μεταβαλλόμενες τακτικές της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE). Τον τελευταίο ενάμιση μήνα της κατοχής, εθελοντές στις Δίδυμες Πόλεις (Σημ. Μτφρ.: Ο όρος Δίδυμες Πόλεις (Twin Cities) αναφέρεται στη μητροπολιτική περιοχή των πόλεων Μινεάπολις και Σεντ Πολ στη Μινεσότα, οι οποίες λειτουργούν ως ενιαίο αστικό σύμπλεγμα) επικαιροποιούν διαρκώς το μοντέλο άμεσης αντίδρασης, καταλήγοντας σε ένα δυναμικό και ανθεκτικό σύστημα. Στην παρούσα αναφορά εξετάζουμε τις λεπτομέρειες αυτού του συστήματος, προς όφελος άλλων σε όλη τη χώρα που ενδέχεται σύντομα να βρεθούν αντιμέτωποι με παρόμοιες πιέσεις.
Στις 2 Δεκεμβρίου, 100 πράκτορες της ICE αναπτύχθηκαν στις Δίδυμες Πόλεις στο πλαίσιο μιας πολυ-αστικής έξαρσης συλλήψεων και απελάσεων. Έκτοτε, οι Δίδυμες Πόλεις έχουν μετατραπεί σε πόλεις υπό πολιορκία, αγνώριστες για πολλούς κατοίκους. Ο αριθμός των ομοσπονδιακών αξιωματικών που τις καταλαμβάνουν αυξήθηκε τριάντα φορές, φτάνοντας σχεδόν τους 3.000. Για σύγκριση, το Αστυνομικό Τμήμα της Μινεάπολης έχει περίπου 600 αστυνομικούς. Η δολοφονία της Renee Nicole Good, μέλους του δικτύου άμεσης αντίδρασης, στις 7 Ιανουαρίου, και μία εβδομάδα αργότερα ο πυροβολισμός ενός ακόμη ατόμου στις 14 Ιανουαρίου, τράβηξαν την προσοχή ολόκληρης της χώρας.
Παρόλα αυτά, οι περισσότεροι υποθέτουν ότι όσα συμβαίνουν στις Δίδυμες Πόλεις μοιάζουν με την επιβολή της ICE και την αντίσταση σε άλλα μέρη της χώρας. Στην πραγματικότητα, η κλίμακα των συλλήψεων, των απελάσεων και των συγκρούσεων δεν έχει προηγούμενο.
Για να μάθετε για την παλαιότερη εκδοχή του μοντέλου άμεσης αντίδρασης, που αναπτύχθηκε στο Λος Άντζελες και τελειοποιήθηκε στο Σικάγο και αλλού το φθινόπωρο, δείτε εδώ. Για το πώς στήνονται κλειστά διαχειριστικά Signal loops, δείτε εδώ.
Η Έξαρση
Τους μήνες πριν από την αποστολή των πρακτόρων της ICE στις Δίδυμες Πόλεις, ντόπιοι και οργανώσεις δημιούργησαν ένα σχετικά επικεντρωμένο δίκτυο άμεσης αντίδρασης. Παρατηρητές με διαφορετικά επίπεδα τεκμηρίωσης, υπέβαλλαν αναφορές σε ένα διαχειριστικό σύστημα ενός συστήματος μαζικών μηνυμάτων. Μόλις οι διαχειριστές προλάβαιναν να λάβουν, να αναδιατυπώσουν και να επαληθεύσουν τις αναφορές, τις έστελναν μαζικά και άτομα της περιοχής συγκεντρώνονταν. Αυτό λειτουργούσε για μεγάλες επιχειρήσεις, όπως επιδρομές σε συγκροτήματα διαμερισμάτων, αλλά άρχισε να καταρρέει όταν η ICE πειραματίστηκε με ταχύτερες και πιο «ελαφριές» επιχειρήσεις.
Έπειτα, γύρω στην 1η Δεκεμβρίου, οι επιδρομές ουσιαστικά σταμάτησαν και η εισροή πρακτόρων ξεκίνησε μια εκστρατεία χτυπημάτων σε πόρτες και αρπαγών στον δρόμο. Το προηγούμενο μοντέλο κατέστη αμέσως άχρηστο, γιατί το χρονικό περιθώριο παρέμβασης μειώθηκε σε λίγα λεπτά. Μέλη της κοινότητας που ήθελαν κάτι πιο συγκρουσιακό από το υπάρχον σύστημα «νομικού παρατηρητή», άρχισαν να χτίζουν ένα παράλληλο σύστημα για να καλύψουν τα κενά και να κινούνται πιο ευέλικτα.
Το νέο σύστημα ξεκίνησε με ένα chat μεγάλης κλίμακας για αναφορές από τη Νότια Πλευρά, όπου οποιοσδήποτε μπορούσε να στείλει μια ειδοποίηση κάθε είδους. Καθώς οι επιχειρήσεις της ICE αυξάνονταν σε όγκο και ταχύτητα, αυτή η ανοιχτή, πιο ευκίνητη συνομιλία μεγάλωσε και έγινε χώρος για όσους ήθελαν να κάνουν περισσότερα από απλή καταγραφή των επιχειρήσεων της ICE. Οι άνθρωποι ενσωμάτωσαν το υπάρχον πρόγραμμα «σφυρίχτρα» για να ειδοποιούν τα στοχοποιημένα άτομα για την άφιξη της ICE και να παρενοχλούν τους πράκτορες, και σταδιακά άρχισαν να μπαίνουν όλο και πιο ενεργά εμπόδιο: μπλοκάροντας οχήματα της ICE με τα προσωπικά τους αυτοκίνητα, χρησιμοποιώντας τα σώματά τους για να εμποδίσουν πράκτορες, και αξιοποιώντας πλήθη και περιπολίες με αυτοκίνητα για να αναγκάζουν μικρές ομάδες πρακτόρων να αποχωρούν.
Καθώς οι συνομιλίες στο chat μεγάλωναν, δημιουργήθηκαν περισσότερες για να χωριστεί η πόλη σε ολοένα και μικρότερα τμήματα. Κάποια έφτασαν μέχρι ακτίνα τεσσάρων οικοδομικών τετραγώνων. Αυτό επιτρέπει στους ανθρώπους να βλέπουν άμεσα αναφορές που τους αφορούν και να αντιδρούν γρήγορα και αποτελεσματικά σε εμφανίσεις πρακτόρων κοντά σε αυτούς.
Αντιπαρακολούθηση
Τα δίκτυα αυτά ωφελήθηκαν ιδιαίτερα από ένα πρόγραμμα αντιπαρακολούθησης στα τοπικά κεντρικά της ICE. Το Whipple, ένα ομοσπονδιακό κτίριο στο Fort Snelling στα περίχωρα της Μινεάπολης και του Σεντ Πολ, λειτουργεί εδώ και καιρό ως περιφερειακή έδρα της ICE. Το συγκρότημα βρίσκεται απέναντι από βάση της Εθνοφρουράς, κοντά σε στρατιωτική βάση και δίπλα στο διατηρημένο φρούριο. Το φρούριο είναι χτισμένο σε ιερό σημείο, στη συμβολή δύο ποταμών, και υπήρξε από τα πρώτα σημεία αποικιοκρατίας στην περιοχή. Κάποτε λειτουργούσε ως στρατόπεδο συγκέντρωσης για ιθαγενείς Dakota.
Το Whipple περιλαμβάνει γραφεία, εγκαταστάσεις κράτησης στο υπόγειο, και έναν εκτεταμένο χώρο στάθμευσης. Μέλη της κοινότητας το αναγνώρισαν ως κομβικό σημείο από το καλοκαίρι και διατηρούν παρουσία εκεί από τον Αύγουστο.
Το κτίριο περικλείεται από δύο πολιτειακές λεωφόρους, δύο ποτάμια και ένα αεροδρόμιο. Με μόνο δύο εξόδους για οχήματα, η παρακολούθηση της εισόδου και εξόδου οχημάτων της ICE είναι εύκολη. Το λεγόμενο Whipple Watch περιλαμβάνει διαδηλωτές και παρατηρητές που σταθμεύουν εκεί επί μήνες, συλλέγοντας πληροφορίες για κομβόι που κατευθύνονται προς την πόλη ή μεταφέρουν κρατούμενους στο αεροδρόμιο, εντοπίζοντας μοτίβα επιχειρήσεων και καταγράφοντας σχολαστικά πινακίδες οχημάτων. Αυτή η βάση δεδομένων χρησιμοποιείται σχεδόν καθημερινά, επιτρέποντας στους ταχείς ανταποκριτές να επιβεβαιώνουν γνωστά οχήματα της ICE σε πραγματικό χρόνο. Η ICE έχει αρχίσει να αλλάζει αυτοκίνητα και πινακίδες μέσα στην ίδια μέρα για να υπονομεύσει την αντιπαρακολούθηση, όμως ο όγκος των αναφορών αυξάνεται συνεχώς.
Οι στόχοι του Whipple Watch είναι τρεις:
-
να παρέχει έγκαιρη προειδοποίηση για εξάρσεις και κομβόι,
-
να συλλέγει δεδομένα με έμφαση στη βάση δεδομένων για τις πινακίδες,
-
και να διασφαλίζει ότι η ICE γνωρίζει πως παρακολουθείται, ακόμη και στο «σπίτι» της.
Σε αυτά τα σημεία, το Whipple Watch έχει αναμφίβολα πετύχει, ακόμη και απέναντι σε μια εχθρική στρατιωτικοποιημένη δύναμη.
Πώς λειτουργεί
Κάθε τμήμα της πόλης (Southside, Uptown, Whittier, κ.λπ.) έχει εναλλασσόμενες βάρδιες αποστολέων, οι οποίοι διαχειρίζονται μια τρέχουσα κλήση Signal καθ’ όλη τη διάρκεια των ωρών λειτουργίας. Μερικές φορές, πολλαπλοί αποστολείς επικαλύπτονται για να χωρίσουν τις επιπλέον εργασίες παρακολούθησης της συνομιλίας, μετάδοσης αναφορών σε άλλα κανάλια και ελέγχου πινακίδων κυκλοφορίας. Η αποστολή βοηθά επίσης τους ανθρώπους να κατανέμουν ομοιόμορφα τις περιπολίες σε μια περιοχή, κρατά σημειώσεις και βοηθά τους ανθρώπους σε αντιπαραθέσεις. Όλοι οι περιπολούντες σε αυτοκίνητα και πεζοί παραμένουν στην κλήση καθ’ όλη τη διάρκεια της περιπολίας τους. Υπάρχει μια συνεχής ροή πληροφοριών, επιτρέποντας σε άλλα αυτοκίνητα να αποφασίσουν εάν είναι σε καλή θέση για να συμμετάσχουν, να αναλάβουν την παρακολούθηση του αυτοκινήτου ή να συνεχίσουν την αναζήτηση επιπλέον οχημάτων.
Δεδομένου ότι η δομή έχει χωριστεί σε πιο λεπτομερείς ζώνες με βάση τη γειτονιά, οι άνθρωποι σε πολλές περιοχές έχουν επίσης αναπτύξει ένα καθημερινό σύστημα συνομιλίας, με συνομιλίες που αναδιαμορφώνονται και διαγράφονται κάθε μέρα για να διατηρούνται καθαρές και να μην έχουν μέγιστο αριθμό συμμετεχόντων (καθώς ο μέγιστος αριθμός μελών μιας ομάδας Signal περιορίζεται στα 1000). Διάφορες περιοχές των πόλεων και των προαστίων έχουν αναπαράγει τη βασική δομή αυτού του συστήματος, αλλά με ελαφρώς διαφορετικά μοντέλα, δομές συνομιλίας, συστήματα ελέγχου και συλλογή δεδομένων.
Μια ομάδα συλλογής δεδομένων συλλέγει ανώνυμα δεδομένα που υποβάλλονται από το Whipple Watch και πολλές από τις τοπικές συνομιλίες ταχείας απόκρισης, συγκεντρώνοντάς τα σε διαδραστικούς χάρτες σημείων άμεσης αντίδρασης. Αυτή η ομάδα διαχειρίζεται επίσης την βάση δεδομένων πινακίδων κυκλοφορίας οι οποίες ταξινομούνται κατά: “επιβεβαιωμένο ICE”, “ύποπτο ICE”, “επιβεβαιωμένο μη ICE” και άλλες κατηγορίες.
Πρόσθετες συνομιλίες με βάση την τοποθεσία έχουν εμφανιστεί γύρω από σχολικά συγκροτήματα, θρησκευτικές κοινότητες, παντοπωλεία αλληλοβοήθειας κλπ. Μια άλλη εξέλιξη ήταν η συνομιλία εισαγωγής των Neighborhood Networks, μια συνομιλία υποδοχής νέων εθελοντών, όπου άτομα από όλη την πόλη ή την πολιτεία εντάσσονται και κατευθύνονται στα κατάλληλα δίκτυα.
Πιο πρόσφατα, οι αποστολείς έχουν πειραματιστεί με ένα σύστημα αναμετάδοσης στο οποίο οι περιπολούντες που ακολουθούν οχήματα μέχρι την άκρη της ζώνης τους μπορούν να επικοινωνούν και να μεταβιβάζουν το όχημα σε έναν περιπολούντα στην επόμενη περιοχή. Αυτό επιτρέπει στους περιπολούντες να παραμένουν σε όλο και πιο στενές διαδρομές, τις οποίες μπορούν γρήγορα να γνωρίσουν καλά, ώστε να πλοηγούνται καλύτερα από οποιονδήποτε πράκτορα ICE.
Τέλος, οι ισπανόφωνοι αναμεταδότες αντιγράφουν ειδοποιήσεις ICE από κλήσεις αποστολής και τοπικές συνομιλίες, τις μεταφράζουν και στη συνέχεια τις στέλνουν σε μεγάλα ισπανόφωνα δίκτυα Signal και WhatsApp.
Αυτό που μπορεί να φαίνεται εξωτερικά σαν υπερβολική τυποποίηση συνομιλιών για διαφορετικά είδη πληροφοριών ή σαν πολύ μικρή δομή στις εντελώς ανοιχτές κλήσεις στις οποίες συμμετέχουν ταυτόχρονα όλοι οι περιπολούντες για μια δεδομένη ζώνη, συνενώνεται σε ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό, αυτοοργανωμένο και καλά συντηρημένο οικοσύστημα επικοινωνίας. Οι πληροφορίες μετακινούνται αξιόπιστα σε όλη την κλίμακα μέσω των συνομιλιών και των αποστολέων και οι περιπολούντες υιοθετούν γρήγορα πολιτισμικές πρακτικές που τους επιτρέπουν να αποφεύγουν να μιλάνε ο ένας πάνω στον άλλον και να αναμεταδίδουν πληροφορίες με σαφή και οργανωμένο τρόπο. Οι εθελοντές επιλέγουν οι ίδιοι βάρδιες ποικίλης διάρκειας, αποφασίζοντας ποιες διαδρομές θα ακολουθήσουν με βάση τις γνώσεις, τις δεξιότητές τους, το ενδιαφέρον τους και τη διαθεσιμότητά τους.
Αυτό το σύστημα αλλάζει συνεχώς, είναι ιδιαίτερα προσαρμόσιμο, κάπως δύσκολο να εξηγηθεί σε τρίτους και εκπληκτικά εύκολο να ενσωματωθεί κανείς σε αυτό – μόλις ξεπεράσει το σοκ της λήψης πάνω από 1500 νέων μηνυμάτων την ημέρα.
«Δεν έχεις ιδέα πόσο τρελά είναι εδώ»
Η αντίδραση της ICE ήταν μετρήσιμη. Έχουν αλλάξει την τακτική τους. Έχουν εκδιωχθεί από γειτονιές κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων. Έχουν πιαστεί να συζητούν το πόσο φοβισμένοι είναι και το ότι πολλοί από αυτούς έχουν φύγει.
Έχουν επίσης κλιμακώσει συνεχώς και επιθετικά τη βία τους εναντίον των παρατηρητών. Οι περιπολούντες που ακολουθούν την ICE πολύ στενά ή για πολλή ώρα συχνά παγιδεύονται, έτσι ώστε τέσσερις έως δέκα αστυνομικοί να μπορούν να περικυκλώσουν το αυτοκίνητο, να χτυπήσουν τις πόρτες, να φωνάξουν, να βιντεοσκοπήσουν και να τους απειλήσουν με σύλληψη. Οι περιπολούντες που έχουν μπλοκάρει την ICE με τα αυτοκίνητά τους έχουν χτυπηθεί, τους έχουν σπάσει τα παράθυρά τους, έχουν ανασυρθεί για να συλληφθούν ή να συλληφθούν. Άνθρωποι έχουν τοποθετηθεί σε οχήματα της ICE, έχουν οδηγηθεί μίλια μακριά και στη συνέχεια έχουν πεταχτεί έξω από το αυτοκίνητο. Οι πράκτορες έχουν βγάλει ανθρώπους από τα αυτοκίνητά τους, στη συνέχεια έχουν οδηγήσει τα αυτοκίνητά τους αρκετά τετράγωνα μακριά και τους έχουν αφήσει να τρέχουν στον δρόμο. Πρόσφατα, οι πράκτορες ψεκάζουν αυτοκίνητα με πιπέρι – μερικές φορές προσπαθούν να γεμίσουν το εσωτερικό του οχήματος για να αναγκάσουν τους ανθρώπους να βγουν από αυτό, άλλες φορές απλώς χρησιμοποιούν το χημικό όπλο για να σημαδέψουν έντονα τα αυτοκίνητα για περαιτέρω παρενόχληση και στόχευση.
Πρόσφατα, πράκτορες της ICE πέταξαν ένα δοχείο δακρυγόνου από το όχημά τους ενώ οδηγούσαν στον αυτοκινητόδρομο για να προσπαθήσουν να αποτρέψουν κάποιον από το να τους ακολουθήσει. Οι πράκτορες όχι μόνο ακολούθησαν τους περιπολούντες στο σπίτι τους, αλλά αναγνώρισαν τον οδηγό ή το όχημα που τους ακολουθούσε και οδήγησαν τους οδηγούς μέχρι τα σπίτια τους ως μορφή εκφοβισμού. Οι περιπολούντες μας μοιράστηκαν ότι οι πράκτορες τους έχουν ξυλοκοπήσει, έχουν προσπαθήσει να τους πατήσουν, έχουν οδηγήσει ευθεία στα οχήματά τους, τους έχουν κρατήσει υπό την απειλή όπλου, έχουν σκίσει τα λάστιχά τους και τους έχουν σύρει έξω από κινούμενα οχήματα. Ενώ η δολοφονία της Renee Nicole Good σόκαρε το έθνος, δεν αποτέλεσε έκπληξη για όσους βρίσκονται στους δρόμους των Δίδυμων Πόλεων τις τελευταίες έξι εβδομάδες.
Το Μοντέλο των Δίδυμων Πόλεων: Μην το αντιγράψετε, μάθετε από αυτό
Αυτό που διαφοροποιεί το δίκτυο ταχείας αντίδρασης των Δίδυμων Πόλεων και το περιβάλλον οικοσύστημα δεν είναι η αυστηρή προσήλωση σε μια συγκεκριμένη δομή. Είναι μια σαφής ανάλυση των συνθηκών τους, η προθυμία προσαρμογής και το θάρρος να αντισταθούν καθώς η βία αυξάνεται.
Οι κάτοικοι των Δίδυμων Πόλεων έχουν δώσει ιδιαίτερη προσοχή στους αντιπάλους τους. Γνωρίζουν πώς αναπτύσσονται οι πράκτορες της ICE, πού στέκονται οι πράκτορες της ICE, πώς ντύνονται, οδηγούν και αντιδρούν. Ζουν σε μια σχετικά μικρή και πυκνοκατοικημένη αστική περιοχή, εύκολα προσβάσιμη με τα πόδια σε πολλά μέρη, και εύκολα πλοηγούμενη με αυτοκίνητο. Οι άνθρωποι συνδέονται με τους γείτονές τους, βασιζόμενοι στις συνδέσεις που παραμένουν από προηγούμενα κινήματα και εξεγέρσεις. Ο δήμαρχος της Μινεάπολης προσπαθεί να διατηρήσει το φιλελεύθερο ύφος της διοίκησής του. Η αστυνομία είναι απίθανο να αναπτυχθεί ως ενίσχυση για τις επιχειρήσεις της ICE. Αυτές είναι συγκεκριμένες και παρατηρήσιμες συνθήκες που έχουν καθορίσει άμεσα τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της αντίστασης εδώ.
Όσοι ενσωματώνονται στο μοντέλο είναι αφοσιωμένοι στην ευελιξία και την προσαρμοστικότητα καθώς οι συνθήκες αλλάζουν. Η πόλη έχει γειτονιές με ξεχωριστά δημογραφικά στοιχεία και χαρακτηριστικά, επομένως η επέκταση του μοντέλου δημιουργήθηκε ώστε να ποικίλλει από τη μία γειτονιά στην άλλη. Αφού σταμάτησαν οι επιδρομές, η ICE αναπτύχθηκε σχεδόν αποκλειστικά από μία κύρια τοποθεσία με περιορισμένες εισόδους και εξόδους, επομένως οι διοργανωτές επένδυσαν σε μεγάλο βαθμό στην αντιπαρατήρηση εκεί. Όταν οι επιχειρήσεις της ICE άλλαξαν σε γρήγορες, τυχαίες απαγωγές στους δρόμους και χτυπήματα στις πόρτες, ο μόνος πιθανός τρόπος για να προβλεφθεί πού θα δρούσαν ήταν να αναγνωρίζονται τα οχήματα της ICE καθώς πλησίαζαν, έτσι οι άνθρωποι μετατόπισαν την προσοχή τους στην αναγνώριση οχημάτων της ICE στους δρόμους και στην παραμονή τους σε αυτά. Η ICE έπρεπε να βασίζεται σε τακτικές αιφνιδιασμού και ενέδρας, επομένως οι ανταποκριτές χρησιμοποίησαν θόρυβο – σφυρίχτρες και κορναρίσματα – για να δώσουν γρήγορη προειδοποίηση σε απόσταση. Οι αξιωματικοί της ICE δεν θέλουν να επιχειρούν όταν είναι λιγότεροι σε αριθμό και δεν τους αρέσει να είναι περικυκλωμένοι, έτσι οι περιπολούντες συγκεντρώνουν αυτοκίνητα και σχηματίζουν αυτοσχέδια μποτιλιαρίσματα.
Λίγες από αυτές τις συνθήκες θα μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί εκ των προτέρων. Ο μόνος τρόπος για αποτελεσματική προσαρμογή ήταν να καλλιεργηθεί μια ανοιχτή, προσκλητική κουλτούρα που ενθαρρύνει την ανάληψη πρωτοβουλίας και καλωσορίζει την αυτοοργάνωση.
Δεν μπορούμε να υπερεκτιμήσουμε τη σημασία του θάρρους που ξεχύνεται στους δρόμους των Δίδυμων Πόλεων. Μπορεί να είναι εύκολο να ξεγράψουμε τα δίκτυα ταχείας αντίδρασης, επειδή γνωρίζουμε ότι η απλή βιντεοσκόπηση και η παρατήρηση αυτής της επιταχυνόμενης εκστρατείας βίας δεν είναι αρκετή. Πολλά δίκτυα σε όλη τη χώρα έχουν αποστρατευτεί πριν καν ξεκινήσουν, προσπαθώντας να ελέγξουν αυστηρά τι μπορούν να κάνουν οι συμμετέχοντες, παρά την ευρεία προθυμία για κλιμάκωση. Οι εκπαιδευτές συχνά κηρύττουν τη μη παρέμβαση. Ορισμένοι ανταποκριτές αστυνομεύουν ο ένας τον άλλον στους δρόμους για ρίψη βλημάτων ή ακόμα και για φωνές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό προέρχεται από έναν αυτοσυντηρητικό φόβο για την καταστολή που στοχεύει τις ΜΚΟ που εμπλέκονται στην ταχεία αντίδραση. Σε άλλες περιπτώσεις, εμφανίζεται ως μια καλοπροαίρετη αλλά λανθασμένη εστίαση στην «ασφάλεια» που είναι απλώς πατερναλισμός, αποφασίζοντας ποια επίπεδα κινδύνου είναι κατάλληλα για άλλους ανθρώπους.
Τέτοια υπερβολική προσοχή μπορεί να βρεθεί και στις Δίδυμες Πόλεις. Υπάρχουν εκπαιδευτές και αποστολείς που, εξ ορισμού, λένε στους ανθρώπους να αποσυρθούν αντί να τους υποστηρίζουν σε ό,τι αισθάνονται ότι καλούνται να κάνουν. Υπάρχουν περαστικοί που εμποδίζουν όσους αναλαμβάνουν δράση αντί να εμποδίζουν την ICE.
Αλλά η μάχη εδώ ορίζεται από εκείνους που ξεπερνούν τα όρια. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα αυτοκίνητα και τα σώματά τους για να εμποδίσουν τους πράκτορες και να ελευθερώσουν στοχοποιημένα άτομα. Πετάνε χιονόμπαλες και πέτρες. Κλωτσούν πίσω τα δοχεία των δακρυγόνων. Καλύπτουν αυτοκίνητα και πράκτορες με μπογιές και σπάνε τα παράθυρα των αυτοκινήτων τους. Δεν σταματούν να ουρλιάζουν στα πρόσωπα των απαγωγέων όταν τους χτυπούν, τους ψεκάζουν με πιπέρι ή τους πυροβολούν με λαστιχένιες σφαίρες. Βλέπουν τις απαγωγές με μάσκες, τις άγνωστες εξαφανίσεις και τους θανάτους-ρεκόρ αυτής της νέας, ενδυναμωμένης ICE και είναι πρόθυμοι να αναλάβουν πραγματικά ρίσκα για να τους σταματήσουν. Βιώνουν αντίποινα βίας αλλά είναι περισσότεροι, πιο δυνατοί και πιο γενναίοι παρόλα αυτά.
Το να είσαι έτοιμος για την επερχόμενη έξαρση της επιβολής της ICE στην πόλη σου – και να θυμάσαι αυτά τα λόγια, σημαίνει να μελετήσεις το έδαφος στο οποίο αγωνίζεσαι και να γίνεις δημιουργικός. Αυτό που λειτουργεί καλύτερα για την πόλη σου πιθανότατα δεν θα μοιάζει ακριβώς με αυτές τις καθημερινές μονάδες παρατήρησης στα κεντρικά τους γραφεία και τις κινητές περιπολίες των ομάδων ταχείας αντίδρασης. Θα απαιτήσει μια διεξοδική ανάλυση του πώς να χρησιμοποιήσεις καλύτερα τα δυνατά σου σημεία και να εκμεταλλευτείς τις αδυναμίες τους στις συγκεκριμένες περιστάσεις σου. Ξεκινήστε να μελετάτε, να σχεδιάζετε, να συνδέεστε και να πειραματίζεστε τώρα.
Κοιτάμε τις Δίδυμες Πόλεις, όχι για να αναπαράγουμε τις λεπτομέρειες, αλλά για τη σαφήνεια της ανάλυσής τους, την ταχεία και αποφασιστική δράση τους, τον ευέλικτο πειραματισμό τους, τη βαθιά φροντίδα του ενός για τον άλλον και το μεταδοτικό θάρρος τους.
Αυτή η αναφορά υποβλήθηκε από επισκέπτες των Δίδυμων Πόλεων, οι οποίοι έγιναν ευγενικά δεκτοί στο δίκτυο για λίγες μέρες. Ευχαριστούμε όλους όσους μας έδειξαν την πόλη σας, μας εξήγησαν τα συστήματα και μας έφεραν μαζί τους σε περιπολίες. Αγάπη και οργή.
