Editorial | Επόμενη κίνηση: Κατάργηση των επιδομάτων

0

Εν αναμονή της ψήφισης του νομοσχεδίου Χατζηδάκη για την εργασία, οι συζητήσεις εντείνονται, και οι απόψεις που το υπερασπίζονται κινδυνεύουν να βρεθούν στο απόλυτο κενό.

Ποιοι το υπερασπίζονται;

Μα φυσικά σύσσωμη η κυβέρνηση με το οικονομικό της επιτελείο να προτάσσει την ανάπτυξη. Ότι δηλαδή με την κατάργηση του οκταώρου θα προσελκυστούν παραγωγικές επενδύσεις. Μα ποιος ηλίθιος μπορεί να πιστεύει ότι με αυτό το δέλεαρ θα προτιμήσουν κάποιες επιχειρήσεις την Ελλάδα, αντί για την Πολωνία ή την Τουρκία ή την Κίνα; Οι παραγωγικοί τομείς που προσελκύουν επενδύσεις σήμερα στην Ευρώπη – πέραν του υπάρχοντος κληρονομημένου υπερπαραγωγικού καθεστώτος – έχουν να κάνουν με την μικροπαραγωγή και μεταποίηση και το μοντέλο εργάτη σε αυτές είναι το μοντέλο του γεμάτου ελπίδες μετανάστη εργάτη. Αυτόν τον μετανάστη εργάτη θα ανταγωνιστεί ο Έλληνας νέος του αράγματος και της διασκέδασης; Αυτόν τον μετανάστη που δεν τον αφήνουν κιόλας να έρθει; Ποιος θα δουλέψει τελικά;

Κανείς πλέον δεν επενδύει στην παραγωγή. Ποιος θα ανταγωνιστεί τα παγκόσμια εργοστάσια των αναδυόμενων βιομηχανικών χωρών ή τα παγκόσμια εργοστάσια προϊόντων ψηφιακής τεχνολογίας; Οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης Κούλη;

Μήπως αυτοί οι σχεδιασμοί αφορούν τους ήδη εργαζόμενους στην Ελλάδα και τσάμπα βάζουμε πάγο στον καημένο τον Κούλη; Μάλλον αυτή η σκέψη είναι πιο προσγειωμένη. Ναι αφορά τους ήδη εργαζόμενους στην παραγωγή οι οποίοι δουλεύουν έτσι και αλλιώς 10 και 12 ώρες και που στις πιο πολλές περιπτώσεις πληρώνονται για τις 8. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που οι παραγωγικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα μικρού και μεσαίου μεγέθους έχουν έλλειψη από εξειδικευμένο προσωπικό. Έχουν έλλειψη επειδή δεν πληρώνουν! Επειδή ο μισθός των 900 έως 1200 ευρώ μηνιαίως είναι πολύ λίγος για αυτό που προσφέρουν και για την προσπάθεια που καταβάλουν και για τις ώρες που καταναλώνουν που θέλουν δύο και τρεις ώρες στο πήγαινε έλα, δηλαδή 12 με δεκαπέντε ώρες τη μέρα δουλειά. Ας μη μιλήσουμε για τους ανειδίκευτους των 600 ευρώ.

Μπορεί η μεταπρατική Ελλάδα να υποχωρεί λόγω της παγκοσμιοποίησης, όχι όμως για χάρη της έλευσης μιας παραγωγικής Ελλάδας. Οι σχεδιασμοί Χατζηδάκη λοιπόν, αυτού του ανόητου Έλληνα οπαδού του οικονομικού φιλελευθερισμού, θα οδηγήσουν σε μια ακόμη μεγαλύτερη κατάρρευση, επειδή αυτός ο ανόητος φιλελευθερίσκος δεν καταλαβαίνει πως το πρόβλημα της επιβίωσης των επιχειρήσεων είναι οι χαμηλές αμοιβές των εργαζομένων σε σχέση με τις ώρες δουλειάς. Η νομιμοποίηση του σπασίματος του οχταώρου δεν θα δώσει πνοή στις επιχειρήσεις που ήδη έχουν ελλείψεις χεριών στην παροχή υπηρεσιών. Αυτό που θα πετύχει αντιθέτως, είναι η απομάκρυνση από την ιδέα και μόνο της εργασίας.

Και μετά έρχεται ο μεγάλος εχθρός του Μητσοτακικού φιλελευθερισμού, τα επιδόματα.

Ήδη σε τοπικό επίπεδο, επαρχιώτες δημοσιογράφοι αποκαλύπτουν πως ακριβώς λόγω των επιδομάτων υπάρχει έλλειψη χεριών στις μικροεπιχειρήσεις κυρίως παροχής υπηρεσιών.

Πώς θα αντιμετωπίσουμε τα επιδόματα;

Μα με κατάργηση των επιδομάτων! Για να τους στρέψουμε στην εργασία των 2 ευρώ την ώρα, όσο δηλαδή το μηνιαίο επίδομα και κάτι παραπάνω για 8 ώρες. Στις 15 ώρες πας για το διπλάσιο. Εσείς θα πηγαίνατε για δουλειά;

Η κατάργηση ή συρρίκνωση των επιδομάτων λοιπόν θα είναι λύση όταν το τωρινό νομοσχέδιο θα αποκαλυφθεί ότι δεν περπατάει.

Ο Μουσολίνι μιλούσε για διάλυση της πολιτικής των επιδομάτων των αστικών παρασίτων και για την ενίσχυση της ιδέας του αυτάρκους και υπεράνθρωπου αγρότη.

Ο Ζίγκμουντ Μπάουμαν έλεγε πως ανάπτυξη σημαίνει φτώχεια.

Όποιος ή όποια αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε αυτά τα δύο είναι καιρός να προβληματιστεί περισσότερο.

Μουσκεμένα χιλιόμετρα μαζεύονται γύρω μας…

 

Νίκος Ιωάννου

Αφήστε ένα σχόλιο

17 − 11 =