Η μπάλα στην πλατεία απαγορεύεται – ενοχλούνται οι καταστηματάρχες

0
Κάλεσμα στην πλατεία Μητρόπολης από την Κατάληψη Rosa Nera.
«Ίσως τίποτα δεν αναδεικνύει το πόσο εχθρική έχει γίνει η αστική πολεοδομία για το παιδί από κάτι εκδηλώσεις των Δήμων με τίτλο ‘ανοίγουμε την πόλη στα παιδιά’», έγραφε ήδη στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 ο Γκυ Ντεμπόρ.
Σήμερα στις ελληνικές πόλεις, πολλές από τις πλατείες που λειτουργούσαν ως δημόσιοι χώροι συναντήσεων, ελεύθερης κοινωνικοποίησης, διαλόγου, συνοχής και κοινοτικής ανασυγκρότησης έχουν μετατραπεί σε αποκλειστικά εμπορευματικούς χώρους εκμετάλλευσης φτηνής και ανασφάλιστης εργασίας, ρύπανσης, αποκλεισμού των μη προνομιούχων με αποτέλεσμα να είναι πια προσιτές μόνο για τις τσέπες των λίγων. Εκεί που το παιδί ένιωθε ασφάλεια να παίξει ελεύθερα σήμερα δεν χωράει καν να περάσει ανάμεσα από τις κατ’ ευφημισμό «πλατείες» και «πεζόδρομους», που έχουν μετατραπεί εξ’ όλοκλήρου σε ιδιωτικά καταστήματα για τα κέρδη των λίγων.
Στην παλιά πόλη των Χανίων, η οποία μετατρέπεται σε τουριστικό θεματικό πάρκο, οι πλατείες της Μητρόπολης και της Σπλάντζιας, κορεσμένες από τα τραπεζοκαθίσματα των αφεντικών, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα απώλειας του δημόσιου χώρου.
Σε αυτό το κλίμα, πριν από λίγες μέρες, οι Καρδινάλιοι της “Μητρόπολης” Χανίων θα βγάλουν ένα εξωφρενικό διάγγελμα το οποίο απαγορεύει (!!!!) την μπάλα που παίζουν τα παιδιά στην πλατεία της μητρόπολης, γιατί ενοχλούνται οι πιστοί και οι θαμώνες των καφετεριών… Το πώς προέκυψε αυτή η αιρετική απόφαση προστασίας των πιστών προσκυνητών από τα σουτ των μικρών διαβόλων μάς το δίνει το ίδιο το κείμενο αφορισμού του παιδικού παιχνιδιού.
Η μπάλα στην πλατεία απαγορεύεται, γράφει η “Μητρόπολη” Χανίων, «διότι ενοχλούνται και οι καταστηματάρχες» που έχουν τα τραπεζοκαθίσματα της πλατείας. Στη συνέχεια του διαγγέλματος πάντως, η Ιερά Εξέταση δεν παραλείπει να μας καθησυχάσει: «δεν είμαστε κατά των παιδιών», γράφει η Μητρόπολη Χανίων… Πάλι καλά, αλλά νομίζουμε πως η Μητρόπολη κρατάει πολύ μετριοπαθή στάση. Και την μπάλα να σταματήσουν τα διαολόπαιδα, είμαστε σίγουροι πως κάτι θα σκαρφιστούν, έτσι κακή ανατροφή που έχουν, μόνο και μόνο για να τη σπάσουν στα ευλογημένα τουριστικά καταστήματα.
Μια πρόταση θα ήταν να ολοκληρωθεί η μετάβαση και της ίδιας της Μητρόπολης σε τουριστικό κατάστημα ή καφετέρια. Έτσι, θα γεμίσει τραπεζοκαθίσματα όλη η πλατεία και δεν θα υπάρχει πια κανένα πρόβλημα. Συν το ότι τέτοιου τύπου επενδύσεις φέρνουν ακόμα παραπάνω τουρίστες (όπως για παράδειγμα ελπίζουν κάποιοι στην Μονή Γουβερνέτου), ενώ δημιουργούνται και νέες θέσεις εργασίας στον επισιτισμό για άνεργους ιερωμένους. Αλλιώς, με ημίμετρα δεν νομίζουμε να μασήσουν οι πιτσιρικάδες…
Αλήθεια όμως… Τι ενοχλεί το ποδόσφαιρο των παιδιών;
Τι ενοχλεί το απρόβλεπτο παιχνίδι των παιδιών με την μπάλα; «Έχοντας δοκιμάσει αμέτρητες εμπειρίες, μπορώ να πω με σιγουριά ότι όσα ξέρω σχετικά με την ανθρώπινη ηθική τα οφείλω στο ποδόσφαιρο» έλεγε ο διάσημος τερματοφύλακας Αλμπέρ Καμύ με τις φιλοσοφικές του ανησυχίες… Ας μιλήσουμε λοιπόν λίγο για το ποδόσφαιρο των παιδιών…
Το ποδόσφαιρο των παιδιών είναι εξορισμένο από τις πλατείες της πόλης ή βρίσκεται -λιγότερο ή περισσότερο- περιφραγμένο μέσα σε ακαδημίες, στις οποίες οι αξιόλογες παιδαγωγικά προσπάθειες υπάρχουν αλλά δεν είναι στο προσκήνιο. Ακόμα και σε αυτές τις φωτεινές εξαιρέσεις, μιλάμε για μια τυποποιημένη εκδοχή του παιχνιδιού.
Υπάρχει όμως ακόμα η ελεύθερη, αυθόρμητη και άμεσα δημοκρατική του εκδοχή ως ελεύθερου, μη τυποποιημένου παιχνιδιού, η οποία έχει ως στόχο την απόλαυση, όπου οι κανόνες και οι αξίες προκύπτουν ελεύθερα από τα ίδια τα παιδιά. Αυτή η εκδοχή του παιχνιδιού (και κάθε ελεύθερου παιχνιδιού) είναι απαραίτητη για την ώριμη ένταξη των παιδιών στην κοινωνία με μη μιλιταριστικούς/ιδρυματικούς όρους. Και αυτή η εκδοχή βρίσκει πλέον καταφύγιο κυρίως μέσα από ένα αντάρτικο της μπάλας των παιδιών σε ακάλυπτους χώρους, αυλές σχολείων ή στα ελάχιστα “κενά” που ίσως αφήνει η ιδιωτική αξιοποίηση της τουριστικής ξαπλώστρας, του τραπεζοκαθίσματος και του φτηνού μεροκάματου.
Στην παλιά πόλη, το ελεύθερο ποδόσφαιρο εμφανίζεται και στην αυλή της Rosa Nera, αλλά ακόμα πιο συχνά στην πλατεία Μητρόπολης και στις αυλές κάποιων σχολείων. Μάλιστα, εμφανίζεται ως ένα αυθόρμητο παιχνίδι για όλες τις ηλικίες, τις καταγωγές και τα φύλα. Άλλωστε η σύνθεση των εργατικών μας γειτονιών είναι εδώ και χρόνια διεθνική. Βλέποντας παιδιά πάλι να παίζουν μπάλα στην Πλατεία Μητρόπολης, καθώς οι ενήλικες απολαμβάνουν τη βόλτα τους, αναρωτιέται κανείς αν είναι εικόνες από τα τελευταία επιβιώματα ή μήπως μιας νέας αρχής ενός δημόσιου χώρου που δεν κυριαρχείται ολοκληρωτικά από την κερδοφορία των λίγων, αλλά αφήνει χώρο στην αυθόρμητη συνύπαρξη των χρήσεων.
Αυτή είναι μια σοβαρή ερώτηση, πολιτική, πολεοδομική, ταξική.
Γιατί το ελεύθερο παιχνίδι είναι ο απαραίτητος παράγοντας κοινωνικοποίησης, συναισθηματικής ωρίμανσης και ανάπτυξης της προσωπικότητας των παιδιών, χωρίς τον οποίο τα παιδιά χάνουν πάρα πολλά… Και γιατί η βόλτα στην πόλη, το παιχνίδι στη Μητρόπολη ή η θέα στη Rosa Nera είναι από τα λίγα πράγματα για τα οποία δεν χρειάζεται να πληρώσεις…
Την Πέμπτη 16 Ιουνίου θα είμαστε μαζί με τα παιδιά που διεκδικούν το παιχνίδι τους, ενάντια στις ανάλγητες απαιτήσεις λίγων θρησκευτικών αρχόντων και κάποιων καταστηματαρχών.
Οι πλατείες είναι και για τα παιδιά, είναι κυρίως για τα παιδιά, όπως και και για την ελεύθερη και μη εμπορεύσιμη συνάντηση των ανθρώπων.
Για τα παιδιά, παιδιά λαϊκά και όλων των καταγωγών της παλιάς πόλης, που ανέστησαν την μπάλα στον δημόσιο χώρο, ξαναθυμίζουμε εκείνη την αφιέρωση του Εντουάρντο Γκαλεάνο, στο El Futbol, a Sol Y Sombra: «… είμαι εμπνευσμένος από εκείνα τα παιδιά στο Καλέγια ντε λα Κόστα, που μετά το παιχνίδι της μπάλας, τραγουδούσαν: Είτε κερδίζουμε, είτε χάνουμε, το κέφι μας το κάνουμε…»
Τα παιδιά στην Πλατεία της Μητρόπολης έχουν δίκιο, καθώς διεκδικούν τον λίγο δημόσιο χώρο που τους απέμεινε να αναπνεύσουν, να παίξουν, να γνωριστούν.
Πέμπτη 16 Ιουνίου
Ώρα: 19:00
Στην Πλατεία Μητρόπολης
Στηρίζουμε την μπάλα στην πλατεία
Φωτογραφία κειμένου: μπάλα στην αυλή της Ρόζα Νέρα, στο βάθος θαρραλέο κλιμάκιο των Γιαρ Αμάν κάνει πρόβα σε κύκλο, παρά το ότι οι σέντρες συχνά σφυρίζουν δίπλα από το κεφάλι των φερέλπιδων μουσικών.

Αφήστε ένα σχόλιο

two × three =