Ίσως, να πήρε το μάτι σας την παρακάτω είδηση:

Τη σημερινή (31/5) επίθεση ομάδας ατόμων από την «Αυτόνομη Εθνικιστική Νεολαία Αθήνας» στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας σχολίασε το Υπουργείο με σχετική του ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αφήνω στην άκρη τη (σκόπιμη) προσπάθεια να αποδοθούν χαρακτηριστικά επίθεσης στο πέταγμα κάποιων προκηρύξεων και έρχομαι στην ουσία.

Δεν είναι μυστικό ότι, εδώ και πολλά χρόνια, ακροδεξιές ομάδες και άτομα προσπαθούν να εισχωρήσουν στο περιβαλλοντικό κίνημα και ιδιαίτερα στα κινήματα για τα ζητήματα της ενέργειας.

Στην ατζέντα τους έχουν, κατά κανόνα, μια συνομωσιολογική ρητορική για την κλιματική αλλαγή, τη «λατρεία» στα -κατά περίπτωση- εθνικά καύσιμα (λιγνίτη, υδρογονάνθρακες κ.λπ.), το υποκριτικό περιβαλλοντικό ενδιαφέρον (άλλοτε ναι, άλλοτε όχι) και ένα έκδηλο εθνικιστικό – πατριωτικό λόγο, για την υπεράσπιση του «ανάδελφου» έθνους, που το επιβουλεύονται παντοειδείς σκοτεινές δυνάμεις.

Δεν πρόκειται για αμιγώς ελληνικό φαινόμενο. Πρόκειται για μια διεθνή ακροδεξιά ρητορική, που έχει ως πρωτοστάτες διάφορα φυντάνια, όπως ο Τραμπ και ο Βρεττανός ακροδεξιός Φάρατζ.

Ευτυχώς για μας, στη συντριπτική πλειοψηφία, τέτοιες απόπειρες συστηματικής διείσδυσης στο κίνημα απομονώθηκαν. Το κακό, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι ψήγματα αυτής της ρητορικής επιβιώνουν μέσα στο κίνημα, καθώς τμήματα του κινήματος θεωρούν ότι έτσι ενισχύεται ο συλλογικός αγώνας κατά της ενεργειακής επέλασης, ειδικά στον τομέα των έργων ΑΠΕ, κάτι που αποτελεί μεγάλη πλάνη.

Νομίζω ότι το φαινόμενο αυτό συνδέεται με την υποχώρηση των προσπαθειών για συλλογική επεξεργασία θέσεων και για την πολιτική έκφραση των διεκδικήσεών μας, κάτι που σηματοδότησε με τον πιο έντονο τρόπο η δημιουργία του Πανελλαδικού Δικτύου συλλογικοτήτων για την ενέργεια και η λειτουργία του στο σύντομο χρόνο της ζωής του.

Πολλοί/ές πιστεύουν ότι η πλατιά εξάπλωση των αντιστάσεων, σε όλη τη χώρα, και η υπερπροβολή των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των έργων αρκεί. Φοβάμαι πως όχι. Δεν τρέφω, πλέον, ελπίδες ότι μπορεί να γίνει ανάταξη του κινήματος, τέτοια που να μπορέσει να οδηγήσει στην επαναλειτουργία του Πανελλαδικού Δικτύου, ούτε με συγκινούν οι ατελείωτες αναρτήσεις στο f/b. Οπότε μένω σε αυτήν την απλή επισήμανση, με την ελπίδα ότι θα υπάρξουν συλλογικές διαδικασίες, στις οποίες δε θα είναι ξένος αυτού του είδους ο προβληματισμός.

Με την ευκαιρία, να υπενθυμίσω τη διεξαγωγή του φετινού δεκαήμερου αγώνα στις Σκουριές (ένα «χώρο» πάντα φιλόξενο σε προβληματισμούς).

* ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι η ακροδεξιά είναι εχθρός του συστήματος

ΒΛ. ΕΠΙΣΗΣ:

Από τα «ελληνικά βουνά» στην οικολογική καθολικότητα: Σκέψεις για τον οικοφασισμό

The post ​Ο «εχθρός»* του εχθρού μας δεν είναι πάντα φίλος μας: Για τον οικοφασισμό στην Ελλάδα first appeared on Aυτολεξεί.

Σχετικά με τις τελευταίες κινήσεις του Δημάρχου Ηλιούπολης και το κάλεσμά του σε πορεία την Τρίτη 15/7: Η παράνομη και επιβλαβής παραμονή του ΚΥΤ στον Υμηττό και στις γειτονιές μας, είναι πολύ σημαντικό ζήτημα για να υποβαθμίζεται με επιπόλαιες κινήσεις και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Ο Δήμαρχος Ηλιούπολης επέλεξε να αναρτά «βιντεάκια» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αντί να αναλάβει την ευθύνη που αρμόζει στο θεσμικό του ρόλο και να κάνει όλες εκείνες τις κινήσεις ουσίας που αιτούνται οι κάτοικοι εδώ και τόσους μήνες.

Τα «καλέσματα» για να έχουν ουσία και περιεχόμενο θα πρέπει πρωτίστως να έχει ενημερωθεί η γειτονιά, η τοπική κοινωνία και να υπάρχει διεκδικητικό πλαίσιο αγώνα. Είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αντιμετωπίζεται στα «κουτουρού».

Καλούμε τη Δημοτική Αρχή Ηλιούπολης να φερθεί με υπευθυνότητα, να μην υπεκφεύγει των ευθυνών της και να προχωρήσει σε άμεση σύγκλιση Δημοτικού Συμβουλίου ώστε να ληφθούν συγκεκριμένες και δεσμευτικές αποφάσεις, όσο οι Δήμοι έχουν ακόμα εκείνα τα θεσμικά εργαλεία και είναι εφικτό:

1. Να εκδοθεί από την Υπηρεσία Δόμησης Ηλιούπολης επίσημο έγγραφο που να κρίνει την εγκατάσταση του ΑΔΜΗΕ αυθαίρετη και κατεδαφιστέα.

2. Να γίνει ένσταση ως προς το υπό εκπόνηση Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο Ηλιούπολης και να απαιτηθεί να κριθεί η έκταση του ΚΥΤ δασική όταν αυτό εκδοθεί.

3. Να γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις και ενστάσεις μέσω του Φορέα Διαχείρισης Κοινοχρήστων Ελληνικού όπου είναι μέλος ο Δήμαρχος Ηλιούπολης, ώστε να σταματήσουν τα σχέδια επέκτασης του ΚΥΤ για τις ενεργειακές ανάγκες της «επενδυσης». Να δηλωθεί ξεκάθαρα και χωρίς «αστερίσκους» ότι ο Υμηττός και η Ηλιούπολη δεν διατίθενται να «πληρώσουν« το τίμημα για τις ανάγκες της υπερανάπτυξης που συντελείται στα Νότια.

4. Είναι ζήτημα Δημοκρατίας και «κινηματικής ομαλότητας» να γνωστοποιηθούν όλες εκείνες οι πληροφορίες εάν και εφόσον υπάρχουν, στο Δ.Σ. και στο λαό της Ηλιούπολης σχετικά με το ζήτημα του ΚΥΤ, καθώς το περιεχόμενο της μήνυσης που κατέθεσε προσφάτως ο Δήμαρχος για τις εργασίες αποψίλωσης που πραγματοποιήθηκαν στο χώρο του ΚΥΤ.

Αδυνατούμε να συμμετέχουμε σε κινητοποιήσεις μαζί με τη Δημοτική Αρχή, προτού αναλάβει όλες εκείνες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες, προτού οριστεί πλαίσιο διεκδίκησης και προτού αποκτήσουμε την ενημέρωση που απαιτείται. Ωστόσο η συμμετοχή της οποιασδήποτε Δημοτικής Αρχής στις κινητοποιήσεις και στην ανάληψη θεσμικών και κινηματικών πρωτοβουλιών για την τελική νίκη, είναι απαραίτητη. Απαιτούμε και αναμένουμε όλες τις παραπάνω κινήσεις, ώστε να προχωρήσουμε σε κοινές κινητοποιήσεις.

Καλούμε την τοπική κοινωνία της Ηλιούπολης και της Αργυρούπολης, Συλλόγους, Σωματεία, Συλλογικότητες και Φορείς να δώσουμε ένα βροντερό και μαζικό παρών στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο με θέμα το ΚΥΤ όταν εκείνο οριστεί, ώστε να πιέσουμε για να γίνουν πράξη τα αιτήματά μας.

Πρωτοβουλία Κατοίκων για την Απομάκρυνση του ΚΥΤ από τον Υμηττό.

14/7/2025

#saveymittos Ανοιχτό Κύκλωμα Ηλιούπολης

ΒΛ. ΣΧΕΤΙΚΑ:

Να απομακρυνθεί το Κ​.​Υ​.​Τ. από τον Υμηττό

The post Ανακοίνωση «Πρωτοβουλίας κατοίκων για την απομάκρυνση του ΚΥΤ από τον Υμηττό» first appeared on Aυτολεξεί.

Η αυξανόμενη ένταση γύρω από τις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν και οι διεθνείς κυρώσεις που συνδέονται με αυτές έχουν δημιουργήσει ένα παράδοξο: ενώ το ισλαμικό καθεστώς μπορεί να υπερηφανεύεται για την οικονομική ανάπτυξη παρά τις κυρώσεις, το βάρος της στρατιωτικοποίησης και των δαπανών ασφαλείας συνεχίζει να συνθλίβει τον ιρανικό λαό. Μόνο για το επόμενο έτος, ο προϋπολογισμός του στρατού και της ασφάλειας αυξήθηκε στο εκπληκτικό ποσοστό του 200%, γεγονός που αντανακλά τις προτεραιότητες του καθεστώτος έναντι της κοινωνικής πρόνοιας και των δημόσιων αναγκών.

Οι Ιρανοί εργαζόμενοι, παγιδευμένοι ανάμεσα στην εγχώρια καταπίεση και τις διεθνείς ηγεμονικές πολιτικές, συνεχίζουν τον αγώνα τους ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και τις εκμεταλλευτικές οικονομικές πρακτικές. Το ισλαμικό καθεστώς, προσηλωμένο στις νεοφιλελεύθερες οικονομικές μεταρρυθμίσεις, διέλυσε συστηματικά τις δημόσιες βιομηχανίες, πουλώντας τις σε ιδιωτικές οντότητες που πρόσκεινται στενά στην άρχουσα ελίτ. Αυτή η πολιτική όχι μόνο βαθαίνει την ανισότητα, αλλά και ακρωτηριάζει τα εργατικά κινήματα μέσω της επιτήρησης, του εκφοβισμού και των συλλήψεων.

Σε απάντηση, οι απεργίες και οι διαμαρτυρίες των Ιρανών εργαζομένων αναδεικνύουν το πνεύμα αλληλεγγύης που είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση τόσο της εγχώριας τυραννίας όσο και της παγκόσμιας εκμετάλλευσης. Ένα από τα βασικά συνθήματα αυτών των διαδηλώσεων είναι «Σταματήστε τον πόλεμο, σκεφτείτε τους ανθρώπους».

Διεθνής αλληλεγγύη πέρα από τις αυτοκρατορικές ατζέντες

Η εστίαση των Ηνωμένων Πολιτειών στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν έχει συχνά επισκιάσει το ανθρώπινο κόστος των κυρώσεών τους. Ενώ τα πυρηνικά όπλα αποτελούν μια νόμιμη παγκόσμια απειλή, η οπλοποίηση των οικονομικών κυρώσεων επιδεινώνει τη φτώχεια, περιορίζει την πρόσβαση σε βασικά αγαθά και ενισχύει τα αυταρχικά καθεστώτα, επιτρέποντάς τους να κατηγορούν εξωτερικές δυνάμεις για εσωτερικές αποτυχίες.

Η διεθνής αλληλεγγύη πρέπει να απορρίψει αυτό το δυαδικό σύστημα. Δεν μπορεί να στηρίζει ένα καθεστώς που επενδύει στον μιλιταρισμό ενώ ο λαός του λιμοκτονεί, ούτε μπορεί να υποστηρίζει πολιτικές που βλάπτουν τους απλούς ανθρώπους με το πρόσχημα της άσκησης πίεσης στο καθεστώς. Αντίθετα, τα παγκόσμια εργατικά κινήματα πρέπει να ευθυγραμμιστούν με τους Ιρανούς εργαζόμενους, αντιτιθέμενα τόσο στη μιλιταριστική ατζέντα του ισλαμικού καθεστώτος όσο και στις εκμεταλλευτικές τακτικές των παγκόσμιων δυνάμεων.

Πυρηνική ενέργεια και μιλιταρισμός: Η διπλή απειλή

Η επιμονή του ιρανικού καθεστώτος στην πυρηνική ενέργεια ως κυριαρχικό δικαίωμα θολώνει την καταπίεση του ίδιου του λαού του. Η επιδίωξη της πυρηνικής ενέργειας υπό ένα ολοκληρωτικό κράτος αποτελεί κίνδυνο όχι μόνο για την περιφερειακή σταθερότητα αλλά και για τους πολίτες του, οι οποίοι πληρώνουν το τίμημα αυτών των φιλοδοξιών μέσω των κυρώσεων, των μειωμένων ελευθεριών και των οικονομικών δυσχερειών. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η χρήση πυρηνικής ενέργειας και πυρηνικών όπλων αποτελεί απειλή για την ανθρωπότητα – μια ωρολογιακή βόμβα που πρέπει να εξουδετερωθεί μέσω του διεθνούς αφοπλισμού και βιώσιμων ενεργειακών λύσεων.

Στρατιωτικοποίηση σε βάρος των λαών

Ενώ το ισλαμικό καθεστώς επικαλείται την οικονομική ανάπτυξη ως θρίαμβο ενάντια στις κυρώσεις, η ανάπτυξη αυτή είναι κούφια. Οι επενδύσεις διοχετεύονται στους τομείς του στρατού και της ασφάλειας, ενώ η εκπαίδευση, η υγειονομική περίθαλψη και οι μισθοί των εργαζομένων υποφέρουν. Αυτή η στρεβλή ιεράρχηση αποκαλύπτει ένα σύστημα που βασίζεται στην καταπίεση και όχι στην πρόοδο.

Η διεθνής κοινότητα, ιδίως τα προοδευτικά κινήματα, πρέπει να αξιολογήσουν κριτικά τη στάση τους απέναντι στο ισλαμικό καθεστώς στο Ιράν. Η υποστήριξη των εργατικών αγώνων, η εναντίωση στις ιδιωτικοποιήσεις και η απόρριψη των μιλιταριστικών και πυρηνικών φιλοδοξιών δεν είναι αντιφατικές. Αποτελούν μέρος του ίδιου αγώνα: του αιτήματος για δικαιοσύνη, ελευθερία και ισότητα.

Η αντίσταση των Ιρανών εργαζομένων μας υπενθυμίζει ότι η αλληλεγγύη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Πρέπει να περιλαμβάνει την εναντίωση σε όλες τις μορφές καταπίεσης -εγχώριες και διεθνείς.

Βίντεο: Συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία συνταξιούχων εκπαιδευτικών πραγματοποιήθηκε την περασμένη Τετάρτη μπροστά από το Κοινοβούλιο και τον Οργανισμό Προϋπολογισμού και Προγραμματισμού στην Τεχεράνη:

The post Αυξανόμενη ένταση γύρω από τις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν first appeared on Aυτολεξεί.

Στα σύνορα των Δήμων Ηλιούπολης και Αργυρούπολης και εντός της έκτασης του Υμηττού, υπάρχει το Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ) που λειτουργεί στην περιοχή. Το ΚΥΤ αποτελεί μία «πληγή» για τους κατοίκους, η οποία μένει ανοιχτή παρανόμως εδώ και δεκαετίες, δίπλα σε κατοικίες, σχολεία και εντός αναδασωτέας ζώνης. Το 2002 ξεκινούν οι εργασίες κατασκευής του, για την οποία κατασκευή το ΣτΕ είχε αποφασίσει ήδη από το 2000 ότι δεν πληροί τους περιβαλλοντικούς όρους. Μαζί με τις εργασίες ξεκινούν και οι κινητοποιήσεις των κατοίκων της Ηλιούπολης και της Αργυρούπολης.

22 χρόνια μετά, το ΚΥΤ εξακολουθεί να:

-λειτουργεί παράνομα βλάπτοντας σοβαρά τον Υμηττό, σύμφωνα με 3 αποφάσεις του ΣτΕ.

-εκπέμπει ακτινοβολία επιβλαβή για τους κατοίκους και τα σχολεία της περιοχής βλάπτοντας σοβαρά την υγεία μας, σύμφωνα με απόφαση του Εφετείου.

22 χρόνια τώρα:

-οι κάτοικοι, ζητούν εφαρμογή των αποφάσεων της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

-τα Δημοτικά Συμβούλια ψηφίζουν «αγωνιστικά» υπέρ της απομάκρυνσης και επιστρέφουν στην απραξία τους.

-το Ελληνικό κράτος αδιαφορεί.

22 χρόνια είναι αρκετά! ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! 

Απαιτούμε από τη Δημοτική Αρχή της Ηλιούπολης:

1) Να ζητήσει από την πολεοδομία της Ηλιούπολης να χαρακτηρίσει γραπτώς ως παράνομη την εγκατάσταση και την παραμονή του Κ.Υ.Τ στον Υμηττό.

2) Να προχωρήσει σε οριστική ανάκληση της άδειας που έχει δοθεί στον ΑΔΜΗΕ και στη ΔΕΔΗΕ για οποιαδήποτε εργασία. Καμία νέα άδεια να μη δοθεί σε οποιοδήποτε έργο σχετίζεται έμμεσα ή άμεσα με το Κ.Υ.Τ.

3) Να προχωρήσει σε οριστική ανάκληση της άδειας χρήσης του Υμηττού από τη ΔΕΔΗΕ και τον ΑΔΜΗΕ. Να επιστρέψει η έκταση στο δημόσιο.

4) Άμεση έναρξη των απαραίτητων διαδικασιών με τελικό στόχο την οριστική απομάκρυνση του Κ.Υ.Τ από τον Υμηττό.

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης

ΚΥΤ Ηλιούπολης:

Το χρονικό της μεγάλης πληγής της πόλης.

Στα σύνορα των Δήμων Ηλιούπολης και Αργυρούπολης και εντός της έκτασης του Υμηττού, μπορεί να αντικρίσει κανείς τις εγκαταστάσεις της ΔΕΗ, το σταθμό μεταφόρτωσης απορριμμάτων και το πάρκινγκ οχημάτων του δήμου Ηλιούπολης. Πρόκειται για το Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ) που λειτουργεί στην περιοχή και εγκαταστάσεων του δήμου, τα οποία σαν συνήθη πρακτική από πολλούς παράγοντες, μετατρέπουν τον ορεινό όγκο του Υμηττού στην «πίσω αυλή» της πόλης που πετάμε ότι δε μας αρέσει. Αποτελεί μία «πληγή» για την ευρύτερη περιοχή, η οποία μένει ανοιχτή παρανόμως εδώ και δεκαετίες, δίπλα σε κατοικίες, σχολεία και εντός αναδασωτέας ζώνης. Σε αυτό το κείμενο, δε θα μπορέσουμε να καταγράψουμε όλα τα γεγονότα, αλλά θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε τα σημαντικότερα, αυτής της πολύβουης ιστορίας που απασχολεί επί σειρά ετών την τοπική κοινωνία.

Περίοδος δικτατορίας: μέσω δύο απαλλοτριώσεων (1967 και 1974), περνάει στα χέρια της ΔΕΗ μία έκταση περίπου 135 στρεμμάτων στην περιοχή, όπου το 1970 κατασκευάζονται δύο τερματικά ζεύξης εναερίων γραμμών με υπόγεια καλώδια, με σκοπό την εξυπηρέτηση αναγκών ηλεκτροδότησης.

1996: Απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της Ηλιούπολης υπέρ της κατασκευής του Κέντρου Υπερυψηλής Τάσης.

Τέλη δεκαετίας ΄90: Ο νόμος 2516/8.8.1997 στο άρθρο 24 επιτρέπει τη διέλευση γραμμών υψηλής τάσης από τον Υμηττό. Η ΔΕΗ αποφασίζει την αναβάθμιση του υποσταθμού ζεύξης σε Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ) 400KV, το οποίο θα επιβάρυνε την υγεία των περιοίκων λόγω ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Το 1998, σχετικά με τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) που κατέθεσε η ΔΕΗ, το Συμβούλιο της Επικρατείας γνωμοδοτεί αρνητικά κρίνοντας ότι η συγκεκριμένη χρήση είναι ασυμβίβαστη προς την προστασία και αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας του Υμηττού (απόσπασμα γνωμοδότησης 67/1998 του Ε΄ τμήματος). Επίσης, γνωμοδοτεί ότι η διάταξη του άρθρου 24 του νόμου του ΄97 που προαναφέρθηκε, παραβιάζει το άρθρο 24 του Συντάγματος περί προστασίας του περιβάλλοντος και κρίνει παράνομη τη χωροθέτηση κοιμητηρίου στην ίδια περιοχή. Την ίδια χρονιά μία κοινή υπουργική απόφαση εγκρίνει του περιβαλλοντικούς όρους του έργου δημιουργίας του Κέντρου Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ).

2000: Μετά από προσφυγή των πολιτών, οι περιβαλλοντικοί όροι που ενέκρινε το υπουργικό συμβούλιο προ διετίας, εκπίπτουν από απόφαση του ΣτΕ.

Μάρτιος 2002: Η έναρξη των εργασιών κατασκευής του ΚΥΤ, βρίσκει μπροστά της τις δυναμικές κινητοποιήσεις των κατοίκων οι οποίες αναγκάζουν τα συνεργεία να σταματήσουν το έργο.

4 Νοεμβρίου 2002: Κάτοικοι της Ηλιούπολης και της Αργυρούπολης, συσπειρωμένοι γύρω από τη «Διαδημοτική Επιτροπή Αγώνα» αποκλείουν την είσοδο προς τις εγκαταστάσεις της ΔΕΗ και με εξάμηνη κατάληψη της εισόδου εμποδίζουν την κατασκευή των έργων. Πραγματοποιούνται ανοιχτές συνελεύσεις, εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις γύρω από το χώρο κατάληψης, καθώς επίσης και παραστάσεις διαμαρτυρίας σε δημοτικά συμβούλια, ενώ παράλληλα προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

6 Νοεμβρίου 2002: Μαζική συγκέντρωση των κατοίκων στο κέντρο της Αθήνας, μπροστά από τη Βουλή και το ΥΠΕΧΩΔΕ.

2 Μαΐου 2003: Με απόφαση της τότε κυβέρνησης (καιγόμενη για την εξυπηρέτηση των αναγκών της Ολυμπιάδας του 2004) και τη σιωπηρή συναίνεση της δημοτικής αρχής, εισβάλλουν στην πόλη 25 διμοιρίες ΜΑΤ διαλύοντας την κατάληψη. Το κίνημα των κατοίκων κατά του ΚΥΤ της ΔΕΗ δέχεται πρωτοφανούς έντασης καταστολή. Οι Ηλιουπολίτες έρχονται αντιμέτωποι για πρώτη φορά με την κατοχή του τόπου τους από τις αστυνομικές δυνάμεις. Συγκρούσεις, ξυλοδαρμοί κατοίκων, εισβολές στις αυλές τους, παρακολουθήσεις, προκλήσεις και ποινικές διώξεις παίρνουν τη σκυτάλη στο χορό του αυταρχισμού. Το αποκορύφωμα είναι η σύλληψη κατοίκου συνοδευόμενη με χαστούκι από άνδρα της Ασφάλειας.

Η τότε δημοτική αρχή του Θ. Γιωργάκη χαρακτηρίζει τους αγωνιστές κατοίκους για την υπεράσπιση του τόπου τους «ταραξίες» και «μειοψηφία» επιχειρώντας να αμαυρώσει τον αγώνα τους. Ολόκληρη η πόλη βρίσκεται σε αναβρασμό με αποκορύφωμα το κλείσιμο σχολείων και τη μαθητική και εκπαιδευτική κοινότητα της περιοχής να τάσσεται στο πλευρό των κατοίκων πραγματοποιώντας μεγαλειώδεις διαδηλώσεις χιλιάδων συμμετεχόντων στην Ηλιούπολη. Εν μέσω αυτών των εξελίξεων, το τοπικό κίνημα πετυχαίνει την πρώτη του νίκη με τη Διυπουργική Επιτροπή Συντονισμού Ολυμπιακής Προετοιμασίας να αποφασίζει την αναστολή των εργασιών του έργου. Αντί για τα αρχικά σχέδια, πραγματοποιείται μίας μικρής κλίμακας αναβάθμισης του υποσταθμού ζεύξης 150kV, ο οποίος λειτουργεί παράνομα έως και σήμερα και παράλληλα απομακρύνονται οι πυλώνες της ΔΕΗ σε απόσταση 200 μέτρων από το τελευταίο σπίτι.

3 Ιουνίου 2005: Το Συμβούλιο της Επικρατείας με τρεις αποφάσεις κρίνει τα έργα της ΔΕΗ παράνομα, ακυρώνοντας τους περιβαλλοντικούς όρους και τους όρους δόμησης για την κατασκευή και του ήδη υπάρχοντος ΚΥΤ. Αυτό σημαίνει ότι κρίνεται παράνομη και η Γραμμή Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας 400 kV από την Αργυρούπολη στο Λαύριο μέσω Υμηττού. Το 2012 η ΔΕΗ υποχρεώνεται να καταβάλει αποζημιώσεις ύψους 15.000 ευρώ σε κατοίκους της περιοχής. Παρ’ όλα αυτά, σήμερα δύο μετασχηματιστές και ένας τσιμεντένιος τοίχος που χτίστηκαν με την προστασία των ΜΑΤ, εξακολουθούν να υπάρχουν ανάμεσα σε δασική έκταση, περικυκλωμένη από σχολεία και αθλητικές εγκαταστάσεις.

4 Δεκεμβρίου 2005: Πραγματοποιείται ανοιχτή λαϊκή συνέλευση μπροστά από το χώρο του εργοταξίου της ΔΕΗ. Γίνεται ενημέρωση για τη θετική απόφαση του ΣτΕ και την ανάγκη κινητοποίησης για την ανάδειξή της. Το σύνθημα «ΕΞΩ ΤΟ ΚΥΤ» μετατρέπεται στο «ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΕΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ». Οι αστυνομικές δυνάμεις που έχουν συγκεντρωθεί στο σημείο απειλούν με συλλήψεις. Παρ’ όλα αυτά οι κάτοικοι αποφασίζουν να γραφτούν συνθήματα στην πόρτα της εισόδου.

11 Δεκεμβρίου 2005: Πραγματοποιείται νέα ανοικτή λαϊκή συνέλευση στον ίδιο χώρο με τη συμμετοχή ατόμων και φορέων και από τους όμορους δήμους. Η συνέλευση αποφασίζει τη δυναμική παρέμβαση στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο της Ηλιούπολης, προκειμένου να απαιτηθεί η πραγματοποίηση έκτακτου δημοτικού συμβουλίου με θέμα την εφαρμογή της απόφασης του ΣτΕ.

13 Δεκεμβρίου 2005: Οι κάτοικοι παρεμβαίνουν στο δημοτικό συμβούλιο, απαιτώντας από τη δημοτική αρχή να τοποθετηθεί απέναντι στη νέα πραγματικότητα που επιβάλλει η απόφαση του ΣτΕ.

15 Ιανουαρίου 2006: Μαζική κινητοποίηση πραγματοποιείται μπροστά από το χώρο του ΚΥΤ. Οι δημοτικές αρχές Ηλιούπολης και Αργυρούπολης αφήνουν τα απαραίτητα «ευχολόγια» συμπαράστασης στον αγώνα. Ακολουθεί μουσική εκδήλωση και συμβολικό γκρέμισμα τμήματος των κάγκελων του μαντρότοιχου της ΔΕΗ.

Σήμερα: Αγνοώντας τις αποφάσεις του ΣτΕ και τις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών, ο ΑΔΜΗΕ με πρόσχημα την επένδυση του Ελληνικού, συνεχίζει να συγκαταλέγει στους σχεδιασμούς του την αναβάθμιση του ΚΥΤ σε 400kV. Κεντρικό ζήτημα αποτελεί και το επικείμενο Προεδρικό Διάταγμα που προωθεί η κυβέρνηση και αφορά την αλλαγή του καθεστώτος «προστασίας» του Υμηττού. Το νέο Π.Δ. θα αποτελέσει έναν υποβιβασμό της προστασίας του ορεινού όγκου και θα διευκολύνει γεωργικές χρήσεις, νομιμοποιήσεις ή κατασκευές αυθαιρέτων, ανάπτυξη νεκροταφείων και άλλων χρήσεων που επιχειρούν να «ροκανίσουν» τον Υμηττό. Τελευταία είχαμε και τις εργασίες «υπογειοποίησης» καλωδίων περιμετρικά του ΚΥΤ και με κατεύθυνση στο Ελληνικό, με την τρέχουσα δημοτική αρχή να μοιράζει άδειες.

Οι παραπάνω εξελίξεις πυροδοτούν νέο κύμα αντιδράσεων από τις τοπικές κοινωνίες, φέρνοντάς τες εκ νέου μπροστά στο χρέος της υπεράσπισης των γειτονιών τους και του Υμηττού. Οι ενδείξεις από τις πρωτοβουλίες που έχουν λάβει χώρα τον τελευταίο διάστημα από τους κατοίκους προμηνύουν έναν «καυτό» γύρο κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων. Οι τοπικές κοινωνίες έχουν αποδείξει στο παρελθόν ότι δε θα ανεχτούν καμία θυσία στο όνομα καμίας επένδυσης. Έχουν αποδείξει ότι έχουν τα αντανακλαστικά να μην ανεχτούν ούτε ένα επιπλέον μέτρο τσιμέντο στον ήδη ταλαιπωρημένο Υμηττό.

The post Να απομακρυνθεί το Κ​.​Υ​.​Τ. από τον Υμηττό first appeared on Aυτολεξεί.

Ποιος το περίμενε μετά από εξήντα χρόνια, ένα τοπικό περιβαλλοντικό κίνημα να υπερασπίζεται τις τεχνητές λίμνες του Αχελώου από επιθετικές εγκαταστάσεις ΑΠΕ;

Η πετυχημένη διαδήλωση που διοργάνωσε η Επιτροπή Αγώνα Ευρυτάνων & Αιτωλοακαρνάνων στις 30 Ιουνίου στη Γέφυρα της Τατάρνας ήταν από εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις αιτήματος προστασίας ενός τεχνητού περιβάλλοντος από επιπλέον επιβάρυνσή του. Πρόκειται για εναντίωση των τοπικών κοινωνιών σε εγκαταστάσεις επίγειων και πλωτών φωτοβολταϊκών, αντλησιοταμιεύσεων και ανεμογεννητριών.

Η απάντηση των ενεργειακών επενδυτών επικεντρώνεται στο ότι τα οικοσυστήματα των μεγάλων τεχνητών λιμνών είναι έτσι κι αλλιώς υποβαθμισμένα. Με την ίδια αντίληψη αντιμετωπίζεται και η επιπλέον δημιουργία μεγα-φραγμάτων στον ίδιο ποταμό, αυτά της Συκιάς και της Μεσοχώρας. Ότι δηλαδή ο Αχελώος είναι ήδη ένα σύστημα τεχνητών λιμνών παρά ένα φυσικό ποτάμιο οικοσύστημα και ως εκ τούτου δεν τρέχει τίποτα να του κοτσάρουμε άλλες δύο τεχνητές λίμνες στη Συκιά και τη Μεσοχώρα.

Όμως οι τωρινές διαμαρτυρίες δεν αφορούν συνολικά το ποτάμιο οικοσύστημα αλλά τη δυνατότητα για συνέχιση και ενίσχυση των τουριστικών δραστηριοτήτων στις τεχνητές λίμνες και τη διατήρηση και επέκταση της κτηνοτροφίας στους βοσκοτόπους της Βελαώρας. Έτσι, τα επενδυτικά ενεργειακά σχέδια της ΔΕΗ και της ΤΕΡΝΑ έρχονται αντιμέτωπα με την τοπική οικονομία, με τα όνειρα των ανθρώπων που παρέμειναν ή επιθυμούν να επιστρέψουν στον τόπο τους, δεκαετίες μετά τον μεγάλο ξεριζωμό της δεκαετίας του ’60.

Το παράδοξο είναι πως οι Ευρυτάνες και οι Αιτωλοακαρνάνες αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους τα υδροηλεκτρικά φράγματα ως «καθαρή ηλεκτρική ενέργεια» παρόλο που παραδέχονται το ξεκλήρισμα των τοπικών κοινοτήτων στις πνιγμένες περιοχές εξ αιτίας τους αλλά και την απόλυτη υποβάθμιση του φυσικού οικοσυστήματος. Μόνο και μόνο ο ξεριζωμός χιλιάδων ανθρώπων και η καταστροφή του περιβάλλοντος σε αυτές τις περιοχές, είναι η απόδειξη ότι τα φράγματα δεν είναι καθαρή ηλεκτρική ενέργεια.

Από τη μέχρι τώρα ενασχόλησή μας με τα τοπικά περιβαλλοντικά κινήματα διαπιστώνουμε ότι υπάρχει ανάγκη ενημέρωσης και κυρίως αυτοεκπαίδευσης των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα. Η επιστημονική τεκμηρίωση είναι πλέον δυνατή αφού οι έρευνες είναι συνήθως στη διάθεση όλων ενώ περιβαλλοντολόγοι και άλλοι ειδικοί επιστήμονες βρίσκονται ανάμεσά μας.

Δεν είναι καθόλου απαραίτητο ένα τοπικό κίνημα να κάνει τον καλό στο πολιτικό σύστημα εν γένει αναμασώντας τον κατεστημένο περιβαλλοντικό λόγο. Η ηλεκτρική ενέργεια που παράγουν τα υδροηλεκτρικά φράγματα είναι βρόμικη ενέργεια και αυτή η διαπίστωση είναι πλέον γνωστή σε όλους.

Το φράγμα των Κρεμαστών δεν έγινε για να ηλεκτροδοτήσει την καημένη Ελλάδα που μόλις είχε βγει λαβωμένη και ταλαιπωρημένη από έναν παγκόσμιο πόλεμο και έναν εμφύλιο αλλά έγινε για να ηλεκτροδοτήσει την ΠΕΣΙΝΕ, τη Γαλλική εταιρία με το μεγα-εργοστάσιο παραγωγής αλουμινίου – σήμερα ιδιοκτησία της «Μυτιληναίος» ή Metlen Energy & Metals. Εκείνη την εποχή, τα χωριά συνέχιζαν να ερημώνουν, δεν είχαν καν ηλεκτρικό ρεύμα.

Πώς είναι δυνατόν να θεωρείται ενεργειακά δίκαιη η επιλογή της κατασκευής των μεγάλων φραγμάτων στον Αχελώο όταν αυτά ευθύνονται για την καταστροφή των οικοσυστημάτων μιας ολόκληρης περιοχής και τη διάλυση των τοπικών κοινωνιών;

Η σκέψη των τοπικών κινημάτων δεν θα πρέπει να περιορίζεται στα «του τόπου μας» γιατί απλούστατα κανένα περιβαλλοντικό ζήτημα δεν είναι αμιγώς τοπικό. Η δράση, από την άλλη, θα πρέπει να είναι τοπική και με τη μεγαλύτερη ένταση, για να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η φράση «σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά» δεν ήταν απλώς μια ατάκα του ΟΗΕ αλλά ένα δυνατό και ουσιαστικό συμπέρασμα που διατυπώθηκε πριν από 50 χρόνια και είναι επίκαιρο όσο ποτέ.

Τι είναι η υπεράσπιση των τεχνητών λιμνών του Αχελώου; Πρόκειται μήπως για αντισταθμιστικό όφελος; Αντισταθμιστικό όσον αφορά τον κοινωνικό πόνο και την περιβαλλοντική καταστροφή τριών συνεχόμενων δεκαετιών (’60, ’70, ’80) οι οποίες μετάλλαξαν τον ποταμό; Είναι μήπως για ό,τι έχει απομείνει από το φυσικό περιβάλλον το οποίο μπορεί να μας κρατήσει σε αυτόν τον τόπο έστω μέσω του τουρισμού; Μήπως για τη διατήρηση και ενίσχυση της κτηνοτροφίας;

Σίγουρα η υπεράσπιση των λιμνών του Αχελώου είναι όλα τα παραπάνω. Και είναι όλα αυτά ουσιώδη και σημαντικά ζητήματα ικανά να κινητοποιήσουν τον κόσμο.

Θα πρέπει να έχουμε όμως υπόψη μας ότι το ποτάμι συνεχίζει και μετά τη Στράτο και καταλήγει στη θάλασσα δημιουργώντας ένα σπουδαίο οικοσύστημα. Ένα οικοσύστημα το οποίο εξαρτάται από όλα τα νερά του Αχελώου ανεξαιρέτως και που τα φράγματα, του έχουν στερήσει μεγάλο μέρος από τις φερτές του ύλες και την επικοινωνία των ειδών. Οι ανθρώπινες παρεμβάσεις μεγάλου μεγέθους ξεκίνησαν στο Δέλτα του ποταμού από τη δεκαετία του 1930 και συνεχίζονται αδιαλείπτως μέχρι σήμερα στο εξαρτώμενο από το ποτάμι περιβάλλον. Ξεκινώντας από την επιθετική και παράνομη τουριστική δραστηριότητα των ντόπιων στον Λούρο φτάνοντας μέχρι την κεφαλαιουχική καταστροφική δραστηριότητα των αλυκών οι οποίες έχουν καλύψει τεράστια πλέον έκταση της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου.

Είναι και οι πηγές του, η Βερλίγκα, όπου πρόσφατα έφτασε δρόμος μέχρι εκεί για φτάνουν οι βάρβαροι με τα σούπερ σκληροτράχηλα τροχοφόρα τους. Αιολικά πάρκα λίγο πιο κάτω, τα έργα εκτροπής με τα δύο τεράστια φράγματα Μεσοχώρας και Συκιάς, μικρότερα φράγματα , αντλησιοταμιεύσεις, τώρα φωτοβολταϊκά στις λίμνες, πράγματι μοιάζει να μην μένει χώρος για καμιά άλλη δραστηριότητα πέραν της ενεργειακής. Από την άλλη έχεις τους επιχειρηματίες των Τρικάλων που περιμένουν πώς και πώς να γεμίσει η λίμνη της Μεσοχώρας για να ξετυλίξουν εκεί τα τουριστικά επενδυτικά τους σχέδια.

Ζούμε έναν περιβαλλοντικό τραγέλαφο!

Σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα προτείνεται ως σωτηρία η οικονομική εκμετάλλευση των περιοχών Natura 2000, πρόγραμμα που έχει ήδη ξεκινήσει στο φαράγγι της Σαμαριάς και στο Εθνικό πάρκο Σποράδων. Είναι, άραγε, αυτός ο τρόπος σωτηρίας του περιβάλλοντος; Ποια στοιχεία μπορούν να μας δώσουν σιγουριά περί αυτού όταν μέχρι τώρα η οικονομική εκμετάλλευση οδήγησε στην καταστροφή του περιβάλλοντος;

Πιθανόν να ευημερήσουν οι επιχειρηματίες με τις τουριστικές επενδύσεις τους στις τεχνητές λίμνες του Αχελώου, πιθανόν να ευημερήσουν και με τις τουριστικές επενδύσεις σε περιοχές Natura 2000.

Τίποτα όμως δεν φαίνεται ικανό να ανακόψει την πορεία ερημοποίησης του φυσικού περιβάλλοντος ως απόρροια της οικονομικής του εκμετάλλευσης.

Για την περίπτωση διάσωσης του Αχελώου και των οικοσυστημάτων που αναπτύσσονται εξ αιτίας του, τα αιτήματα ξεκινούν από τις πηγές του και φτάνουν έως τις εκβολές του:

– Προστασία της Βερλίγκας από επίσκεψη τροχοφόρων και άλλων επιθετικών δραστηριοτήτων
– Σταμάτημα κάθε ενεργειακής επένδυσης στις παρθένες περιοχές κοντά στις πηγές του
– Οριστική απόρριψη της εκτροπής του Αχελώου προς τον Θεσσαλικό κάμπο, ακόμη και της ελάχιστης
– Οριστική ακύρωση του υδροηλεκτρικού φράγματος Μεσοχώρας και εκπόνηση τεχνικής – περιβαλλοντικής μελέτης για το γκρέμισμά του
– Ακύρωση ολοκλήρωσης του φράγματος Συκιάς
– Ακύρωση των επενδύσεων σε μικρά υδροηλεκτρικά σε παραποτάμους και σε αντλησιοταμιευτικά έργα
– Ακύρωση των επενδύσεων φωτοβολταϊκών στις τρεις τεχνητές λίμνες του Αχελώου και στους βοσκότοπους της Βελαώρας – ενίσχυση των τοπικών κοινωνιών
– Ρύθμιση από τη ΔΕΗ της ροής των νερών του ποταμού στις πόρτες των φραγμάτων, σύμφωνα με τις ανάγκες των οικοσυστημάτων και των υδροβιότοπων των εκβολών
– Σταμάτημα των επιθετικών τουριστικών δραστηριοτήτων σε όλη την περιοχή των εκβολών. Αποτροπή της πρόσβασης σε μηχανικά μέσα μεταφοράς, απαγόρευση γεννητριών ηλεκτρικού ρεύματος και κάθε είδους ηχορύπανσης, απομάκρυνση όλων των αυθαιρέτων κατασκευών, απαγόρευση κυνηγιού
– Απομάκρυνση όλων των τεχνητών υδατοκαλλιεργειών από την ευρύτερη περιοχή των εκβολών και σε όλο το Εθνικό Πάρκο Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου – Αιτωλικού – Εκβολών του Αχελώου, συμπεριλαμβανομένης όλης της περιοχής Εχινάδων Νήσων

Όλα αυτά αποτελούν αιτήματα που κατά καιρούς, σε διάρκεια πολλών δεκαετιών, έχουν διατυπωθεί αποσπασματικά από κινήσεις πολιτών σε όλο το μήκος του ποταμού Αχελώου και προφανώς υπάρχουν και άλλα τα οποία μου διαφεύγουν. Ένας πολιτικός οικολογικός λόγος θα έπρεπε να τα συμπεριλαμβάνει, έτσι ώστε να μπορεί να έχει αξιώσεις για τη διάσωση του ποταμού.

Είναι αδιανόητο να μην μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους οι ενδιαφερόμενοι κάτοικοι χωριών και πόλεων που ζουν από και με το ίδιο ποτάμι.

Είναι αδιανόητο να ζω δίπλα στον Αχελώο και να μη με νοιάζει τι συμβαίνει στα ανάντη ή στα κατάντη!

Για το Eco School Eco Act – τμήμα περιβάλλοντος της ATHENS SCHOOL ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ

The post Αχελώος – Ποιος το περίμενε; first appeared on Aυτολεξεί.

The post Κάλεσμα σε συλλαλητήριο: Σώστε τις λίμνες του Αχελώου first appeared on Aυτολεξεί.

Το ευρωπαϊκό δίκτυο απομάκρυνσης φραγμάτων (Dam Removal Europe) αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το 2022, σημειώθηκε νέο ρεκόρ με τουλάχιστον 325 φράγματα να κατεδαφίζονται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Τουλάχιστον 239 φράγματα, υδατοφράχτες και άλλου είδους υδάτινα εμπόδια αφαιρέθηκαν σε 17 χώρες της Ευρώπης και το 2021, που ήταν η προηγούμενη χρονιά ρεκόρ για την αφαίρεση φραγμάτων σε όλη την ήπειρο.

Ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός φραγμάτων που κατεδαφίζονται αποκαθιστά την ελεύθερη ροή των ποταμών μας τόσο για την υγεία και ευημερία μας, αλλά πρωτίστως για τη ζωή των επόμενων γενιών.

Η Ευρώπη έχει το πιο κατακερματισμένο ποτάμιο τοπίο στον κόσμο. Τα ποτάμια της έχουν κατακερματιστεί με από πάνω από 1 εκατομμύριο εμπόδια και φράγματα. Τα ποτάμια των Βαλκανίων, που είναι γνωστά ως η «γαλάζια καρδιά» της Ευρώπης, είναι από τα πιο παρθένα ή «σχεδόν φυσικά» στην Ευρώπη, αλλά σήμερα απειλούνται από 3.300 προγραμματισμένους υδροηλεκτρικούς σταθμούς. Ειδικότερα, τα ποτάμια μεταξύ Σλοβενίας και Αλβανίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, θεωρούνται το σημαντικότερο hotspot για την απειλούμενη βιοποικιλότητα του γλυκού νερού στην Ευρώπη. Εξήντα εννέα είδη ψαριών σε αυτά τα ποτάμια δεν ζουν πουθενά αλλού στον κόσμο. 

Φράγματα, υδατοφράχτες και άλλα εμπόδια στα ποτάμια εμποδίζουν τις οδούς μετανάστευσης των ψαριών, προκαλώντας συχνά απώλειες περιοχών αναπαραγωγής και μείωση του αριθμού ειδών όπως ο σολομός, ο οξύρρυγχος, η πέστροφα και το χέλι. Το γεγονός αυτό επηρεάζει την ευρύτερη βιοποικιλότητα των οικοσυστημάτων, συμπεριλαμβανομένων ειδών από αετούς έως ενυδρίδες. Τα ελεύθερα ποτάμια μεταφέρουν επίσης ιζήματα και θρεπτικά συστατικά, κάνοντας την αφαίρεση των φραγμάτων μια πραγματική ανάγκη.

Τα φράγματα επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα του νερού και τη στάθμη των υπόγειων υδάτων, προκαλούν αποσάθρωση καναλιών και ακτών και εξαφανίσεις παραλιών, προκαλούν εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και οδηγούν σε μείωση, ακόμη και εξαφάνιση πληθυσμών μεταναστευτικών ψαριών, με μείωση που φτάνει το 93% των αποδημητικών ψαριών στην Ευρώπη τα τελευταία 50 χρόνια. Τα φράγματα φέρνουν μαζί τους την κατασκευή δρόμων πρόσβασης, σηράγγων, γεφυρών και γραμμών μεταφοράς, με μια εισροή άλλων ανθρώπινων δραστηριοτήτων που απαιτούν την καταστροφή των δασών γύρω από τα ποτάμια και που απειλούν τα ζώα που ζουν εκεί. Ταυτόχρονα, σήμερα υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες εγκαταλελειμμένα υδάτινα εμπόδια, κάτι που αποτελεί και πρόβλημα ασφάλειας.

Η ιδέα της άρσης των φραγμών στα ποτάμια ξεκίνησε στην Ευρώπη κατά τη δεκαετία του ’80. Αυτό που ήταν ένα μακρινό όνειρο από μια χούφτα περιβαλλοντολόγους αρχίζει να γίνεται μία πραγματικότητα, με την ταυτόχρονη πίεση των οικολογικών κινημάτων παγκοσμίως: η αποκατάσταση των ποταμών, ένα οφειλόμενο χρέος για τη γενιά μας, λαμβάνει χώρα σε αρκετά μέρη της Ευρώπης. Τα βασικά οικοσυστήματα που κάποτε ήταν κατακερματισμένα μετατρέπονται σε ακμάζοντα καταφύγια για τη φύση, επιστρέφοντας στην αρχική τους μορφή πριν από τις ανθρώπινες παρεμβάσεις, καθώς οι μεταναστεύσεις ψαριών αρχίζουν να επιστρέφουν. Σε αυτόν τον σύνδεσμο μπορούμε να παρακολουθήσουμε το σχετικό ντοκιμαντέρ: “#Dambusters: The Start of the Riverlution”.

Ελεύθερος ο ρους των ποταμών, ελεύθερος ο ρους της ζωής μας!

Πηγές:
https://www.ertnews.gr/eidiseis/epistimi/evzoia/perivallon/perissotera-apo-200-fragmata-potamion-katargithikan-stin-eyropi-to-2021/

https://www.theguardian.com/environment/2023/nov/17/its-one-of-europes-last-pristine-rivers-can-scientists-save-it-from-50-dams-aoe

https://www.waterbear.com/

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1364032119306422

https://www.rewild.org/news/the-special-species-under-threat-in-the-balkans

ΔΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:

Βίντεο εκδήλωσης: «Τα άγρια ποτάμια των Βαλκανίων σε κίνδυνο Αχελώος-Μεσοχώρα: 35 ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΩΝΑΣ»

ΒΙΝΤΕΟ από την εκδήλωση: «Ο κίνδυνος των πλημμυρών στην Αττική & η ανάγκη υπεράσπισης των ρεμάτων»

The post Εκατοντάδες φράγματα ποταμών καταργούνται στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια first appeared on Aυτολεξεί.

Όπως σημειώνεται στο κάλεσμα:

Η ενεργειακή έξαρση, που έχει οδηγήσει σε πλήθος κινηματικών αντιστάσεων σε όλη τη χώρα, αλλά και στη συγκρότηση του πανελλαδικού Δικτύου συλλογικοτήτων για την ενέργεια τον Οκτώβρη του 2020, συνεχίζεται αμείωτη. Η έξαρση αυτή απλώνεται σε όλο το φάσμα των ενεργειακών δραστηριοτήτων (αιολικά και φωτοβολταϊκά βιομηχανικής κλίμακας, μονάδες φυσικού αερίου, μεγάλα και μικρά υδροηλεκτρικά έργα, εξορύξεις Υ/Α, αγωγοί μεταφοράς φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας, εγκαταστάσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου, έργα αποθήκευσης κ.λπ.) και φέρει τη «σφραγίδα» του ιδεολογήματος της ανάπτυξης και της πλήρους εμπορευματοποίησης της παραγωγής και διάθεσης της ενέργειας. Οι υποτιθέμενοι εθνικοί στόχοι, στην ουσία, δεν υπάρχουν. Η διεθνοποιημένη και πλήρως απελευθερωμένη αγορά ενέργειας καθορίζει τους όρους του παιχνιδιού.

Αυτή είναι η μια πλευρά του νομίσματος. Η άλλη πλευρά είναι αυτή που σχετίζεται με τις εκτεταμένες -και μη αναστρέψιμες- περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις των ενεργειακών δραστηριοτήτων. Σημαντικό μέρος των δραστηριοτήτων αυτών, όπως τα παντός είδους έργα ΑΠΕ, η χρήση του φυσικού αερίου, τα μεγάλα φράγματα και ακόμη και η πυρηνική ενέργεια έχει επενδυθεί με πράσινο μανδύα και συνδεθεί με υπερφιλόδοξες προσδοκίες για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, οι οποίες έχουν διαψευστεί με πάταγο. Δεν υπάρχει περιοχή της χώρας, νησιωτική ή ηπειρωτική, ορεινή ή πεδινή, που να μην έχει βιώσει τις συνέπειες της ανεξέλεγκτης δράσης των ενεργειακών ομίλων, οι οποίοι συμπεριφέρονται σαν κράτος εν κράτει, ενώ, την ίδια ώρα, οι τοπικές κοινωνίες παραγκωνίζονται. Τα ισοπεδωμένα βουνά, τα τσιμεντωμένα ποτάμια, τα κατεστραμμένα οικοσυστήματα και οι σοβαρές μειώσεις στους πληθυσμούς των απειλούμενων ειδών αποτελούν τις θλιβερές αποδείξεις αυτής της αντιπεριβαλλοντικής πολιτικής.

Όσο κι αν προσπαθούν να μας παραπλανήσουν, δεν μπορούν να κρύψουν ότι οι ιδιωτικοποιήσεις, η απουσία κοινωνικής προστασίας και η ανεξέλεγκτη λειτουργία της αγοράς ενέργειας ευθύνονται γι’ αυτήν την κατάσταση. Ένα καθεστώς ασφυξίας τείνει να δημιουργηθεί, που έρχεται να ενταθεί από μια ακραία εκτόξευση των τιμών στον τομέα της ενέργειας, που έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό και -σίγουρα- πολύ πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η καθολική πρόσβαση στις υπηρεσίες ενέργειας δοκιμάζεται σκληρά και τα φαινόμενα ενεργειακής φτώχειας εντείνονται.

Τα κινήματα πολιτών και οι κοινωνικοί φορείς που αντιστεκόμαστε στην ενεργειακή λαίλαπα σε όλη τη χώρα, νιώθουμε την ανάγκη να αποκτήσουμε ενιαία φωνή και να συντονίσουμε τις δράσεις μας.

Ως πανελλαδικό Δίκτυο συλλογικοτήτων για την ενέργεια, σας απευθύνουμε κάλεσμα για μια νέα πανελλαδική συνάντηση για την ενέργεια, το Σάββατο 18 Μαρτίου 2023, με σκοπό την ανταλλαγή εμπειριών, την αναζήτηση επίκαιρων στόχων και τη συνδιαμόρφωση τρόπων μαζικής και συντονισμένης δράσης.

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο αμφιθέατρο 1 της Νομικής σχολής Αθήνας, μεταξύ 10:00 και 19:00.

Την πανελλαδική συνάντηση θα ακολουθήσει η Συνέλευση του πανελλαδικού Δικτύου συλλογικοτήτων για την ενέργεια, που θα πραγματοποιηθεί στον ίδιο χώρο, την Κυριακή 19 Μαρτίου 2023, μεταξύ 10:00 και 15:00. Οι συλλογικότητες που αναγνωρίζουν την ανάγκη ύπαρξης του πανελλαδικού Δικτύου και αποδέχονται το βασικό πλαίσιο θέσεων και λειτουργίας του, μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας για περισσότερες πληροφορίες, σχετικές με τη συμμετοχή τους, στην ηλεκτρονική διεύθυνση energynetwork2020@gmail.com ή στο τηλέφωνο 6942984299.

Το πανελλαδικό Δίκτυο συλλογικοτήτων για την ενέργεια, είναι ένα σχήμα οριζόντιας λειτουργίας και συντονισμού της δράσης συλλογικοτήτων απ’ όλη τη χώρα, που έχουν άμεση «εμπλοκή» και δράση για πληθώρα ποικίλων ενεργειακών δραστηριοτήτων, από τη Σαμοθράκη, μέχρι τη Δυτική Μακεδονία και Ήπειρο, από τα Άγραφα, τη Θεσσαλία και τη Στερεά, μέχρι το νοτιότερο άκρο της Εύβοιας, από την Πελοπόννησο, μέχρι την Κρήτη, από τα νησιά του Ιονίου, μέχρι αυτά των Κυκλάδων και του λοιπού Αιγαίου. Λειτουργεί στη βάση ενός συμφωνημένου πλαισίου θέσεων και τρόπου λειτουργίας, ενώ διαρκώς προσπαθεί για την επικαιροποίηση και εμβάθυνση των επεξεργασιών και του δημόσιου λόγου του.

Περισσότερα εδώ:
• https://energynetwork2020.wordpress.com/ (αρχική σελίδα blog)
• https://energynetwork2020.wordpress.com/plaisio/ (κοινό πλαίσιο για τα ζητήματα της ενέργειας)
• https://drive.google.com/file/d/1bE2V_4UPiVVUZRhI85sL3XXXx6Sc77Ed/view?usp=sharing (βασικές αρχές συγκρότησης και λειτουργίας)
• παρεμβάσεις – ανακοινώσεις

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
energynetwork2020.wordpress.com – energynetwork2020@gmail.com  |  f/b: Δίκτυο συλλογικοτήτων για την ενέργεια

The post 3η πανελλαδική συνάντηση για την ενέργεια (18-19/03) first appeared on Aυτολεξεί.

Πριν καν εξαγγελθούν, είχαν ξεκινήσει οι δισδιάστατες σεισμικές έρευνες για την έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων στα θαλάσσια «οικόπεδα» που έχουν παραχωρηθεί δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης, όπως ανέδειξε η Πρωτοβουλία Κρήτης ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων [1]. Και πριν εκδοθεί η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που υποτίθεται ότι καθυστερούσε τις έρευνες εδώ και τρία χρόνια. Τα μεγάλα βάθη, όπου οι εξορύξεις είναι σε πειραματικό στάδιο και η θέση των θαλάσσιων οικοπέδων στην υπό καθεστώς διεθνούς προστασίας Ελληνική Τάφρο δεν πτόησαν την ελληνική κυβέρνηση. Η προοπτική για ένα κοινωνικά δίκαιο και περιβαλλοντικά ασφαλές μέλλον για τη χώρα και την Ανατολική Μεσόγειο απομακρύνεται δραματικά, την ίδια στιγμή που στη Δυτική Μεσόγειο Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία και Πορτογαλία έχουν σταματήσει τις έρευνες και τις εξορύξεις στις θάλασσές τους.

Παράλληλα, έγιναν τρισδιάστατες σεισμικές έρευνες στο «Block 2» του Ιονίου Πελάγους  που έχουν μισθώσει οι εταιρείες της κοινοπραξίας Energean – Helleniq Energy, ενώ όπως έγινε γνωστό από τη Helleniq Energy, ξεκινούν τρισδιάστατες σεισμικές έρευνες και στα «οικόπεδα» του Κυπαρισιακού Κόλπου (block 10) και του block «Ιόνιο» στο Ιόνιο Πέλαγος [2]. Από τα παλαιότερα παραχωρημένα «οικόπεδα», αυτό των Ιωαννίνων θεωρείται το πιο «ώριμο» και κάποιοι πανηγυρίζουν ότι εκεί θα μπει το πρώτο ερευνητικό γεωτρύπανο μέσα στο 2023, χωρίς να ανησυχούν ή και να ντρέπονται, με δεδομένο ότι πρόκειται για χερσαίο «οικόπεδο»!

Η ευφορία επεκτείνεται με την επαναφορά στο προσκήνιο του αγωγού φυσικού αερίου East Med, που φαινόταν να έχει εγκαταλειφθεί όταν οι ΗΠΑ απέσυραν τη στήριξή τους. Προορίζεται να συνδέσει το Ισραήλ, την Κύπρο και την Ελλάδα με την Ιταλία, αφού διασχίσει για περίπου 600 χιλιόμετρα την ελληνική ηπειρωτική χώρα, με σκοπό να μεταφέρει φυσικό αέριο από τα κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Φυσικού Αερίου. Το προηγούμενο διάστημα η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του ελληνικού τμήματος του έργου είχε τεθεί σε διαβούλευση στις Περιφέρειες  Κρήτης, Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ηπείρου [3].

Κάποιοι ονειρεύονται ότι ο αγωγός East Med θα τροφοδοτείται και από το προϊόν των εξορύξεων που ακόμα δεν έχει καν εντοπιστεί! Αυτό, όμως, δεν δικαιολογεί την άκρατη παραπληροφόρηση που βρίσκεται σε εξέλιξη, όπως ότι θα μειωθεί η ενεργειακή μας εξάρτηση, ότι θα πλουτίσει καθένας από μας, ότι η πολιτική του ενεργειακού κόμβου θα πάει μπροστά τη χώρα και ότι θα σώσουμε την Ευρώπη από την ενεργειακή κρίση. Κι αυτό για τον απλό λόγο ότι κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από τις συμβάσεις που έχουν κυρωθεί από τη Βουλή και των οποίων τα στοιχεία αποκρύπτονται!

Από στοιχεία των συμβάσεων, λοιπόν, προκύπτει ότι:

• Όλες οι συμβάσεις αφορούν σε έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων και όχι μόνο σε έρευνα όπως συχνά λέγεται.
• Οι εξορύξεις αφορούν σε υδρογονάνθρακες και όχι μόνο φυσικό αέριο, όπως σε μόνιμη βάση ακούμε και διαβάζουμε, μάλλον επειδή αυτό ακούγεται ηπιότερο. Η εξόρυξη πετρελαίου προβλέπεται από τις Συμβάσεις κι αυτό δεν έχει αλλάξει. Παράλληλα προβλέπεται ότι οποιαδήποτε τροποποίηση των συμβάσεων θα γίνεται από τη Βουλή που τις έχει κυρώσει.
• Τα προϊόντα των εξορύξεων δεν θα σώσουν κανέναν από την ενεργειακή κρίση. Ακόμα κι αν βρεθούν ορυκτά καύσιμα σε αξιόλογες ποσότητες, το βασικό στάδιο των ερευνών θα διαρκέσει οκτώ (8) έτη, προκαλώντας περιβαλλοντική υποβάθμιση μεγάλης διάρκειας και στη συνέχεια θα ξεκινήσουν οι εξορύξεις, αν κριθεί από την αγορά ότι αυτό συμφέρει.
• Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που θα(;) εξορυχθεί δεν θα ανήκει στη χώρα μας. Οι εταιρείες εξόρυξης έχουν «τίτλο κυριότητας ελεύθερο βαρών επί όλων των Παραχθέντων και Διασωθέντων Υδρογονανθράκων στην κεφαλή της γεώτρησης παραγωγής εντός της Συμβατικής Περιοχής».
• Τα έσοδα από τα προϊόντα των εξορύξεων είναι προσδιορισμένα. Στη χώρα αναλογεί ένα μίσθωμα σε είδος ή σε χρήμα ή σε συνδυασμό και των δύο, όπως περιγράφεται ρητά στις συμβάσεις και θα εξαρτάται από τις τιμές του πετρελαίου και το κόστος εξόρυξης. Στο κράτος θα ανήκει το 4% έως 15% της ποσότητας που θα παράγεται, όπως αναφέρεται στις τέσσερεις συμβάσεις που κυρώθηκαν το 2019 και σε 2% και 20% για προηγούμενες παραχωρήσεις. Στα έσοδα αυτά προστίθεται ο ειδικός φόρος εισοδήματος που είναι 20% για το κράτος και 5% για τις Περιφέρειες πάνω στο καθαρό φορολογητέο εισόδημα.
• Οι ανάγκες της χώρας θα ικανοποιούνται μόνο σε καιρό πολέμου και μετά από αίτησή της! Στις συμβάσεις αναφέρεται ότι σε περίπτωση πολέμου, απειλής πολέμου ή άλλης κατάστασης έκτακτης ανάγκης στην Ελλάδα, ο Μισθωτής, μετά από αίτηση του Δημοσίου, υποχρεώνεται να διαθέτει σε αυτό στην Επίσημη Τιμή, το σύνολο ή συγκεκριμένο τμήμα του μεριδίου του στην παραγωγή Υδρογονανθράκων και Παραπροϊόντων από την Περιοχή Εκμετάλλευσης.

Το Πανελλαδικό Δίκτυο συλλογικοτήτων για την Ενέργεια είναι ριζικά αντίθετο στην εκχώρηση του 1/3 της επικράτειας σε εγχώριους και διεθνείς ενεργειακούς κολοσσούς για την έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων, με τον ταυτόχρονο σχεδιασμό, αλλά και την υλοποίηση, διακρατικών αγωγών μεταφοράς ορυκτών καυσίμων. Η θέση μας αυτή συνεπάγεται την αντίθεσή μας σε όλες τις διεκδικήσεις δικαιωμάτων εξόρυξης Υ/Α στη Μεσόγειο, τους διεθνείς ανταγωνισμούς και τις πολεμικές συρράξεις που παράγονται, στο πλαίσιο αυτού του συστήματος, για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και διόδων. Το υλοποιούμενο αυτό σχέδιο, πέρα από τα επιδιωκόμενα κέρδη των ομίλων, συνεπάγεται δραματικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος για την κοινωνική πλειοψηφία.

Ενάντια στη διαρκώς αυξανόμενη ενεργειακή ζήτηση, που προβάλει το σύστημα, απαιτείται ο προσδιορισμός των συλλογικών κοινωνικών αναγκών για τη δραστική μείωση της ενεργειακής παραγωγής και για την καθολική πρόσβαση στην κοινωνικά προσδιορισμένη αναγκαία ενέργεια για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας με τη μέγιστη περιβαλλοντική προστασία και την αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας.

11.12.2022

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

energynetwork2020.wordpress.com – energynetwork2020@gmail.com

[1] Σεισμικές έρευνες εν κρυπτώ στην προστατευόμενη Ελληνική Τάφρο;  nooilcrete.blogspot.com

[2] Υδρογονάνθρακες: Έρχονται νέες σεισμικές έρευνες – Η Helleniq Energy φέρνει σεισμογραφικό για τα blocks «10» και «Ιόνιο»,  energypress.gr

[3] EASTMED – Μόνο στην «Π»: Η μελέτη του αγωγού φυσικού αερίου στον κάμπο,  pelop.gr

The post Οι εξορύξεις υδρογονανθράκων & η ακραία παραπληροφόρηση first appeared on Aυτολεξεί.

Του Stefanos Milesis:

Η δράση της εταιρείας εκμετάλλευσης ηλεκτρικού ρεύματος Πάουερ τη δεκαετία του 1930 ήταν ανεξέλεγκτη. Καθόριζε όπως ήθελε την τιμή του ρεύματος και διαμόρφωνε αυθαίρετα τις συμβάσεις παροχής. Το ερώτημα λοιπόν είναι πώς είχε καταφέρει να πείσει τους καταναλωτές να στραφούν από το φωταέριο που χρησιμοποιούσαν μέχρι τότε, στο ηλεκτρικό ρεύμα;

Η Πάουερ κάποια στιγμή ανακοίνωσε την πρόθεσή της να πουλά και ηλεκτρικές συσκευές μισοτιμής εφόσον είχε προηγηθεί η τοποθέτηση της ηλεκτρικής εγκατάστασης από αυτήν, η οποία θα γινόταν δωρεάν. Αρκεί να πραγματοποιείτο σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Οι ιδιοκτήτες καταστημάτων ηλεκτρικών συσκευών Αθηνών και Πειραιώς συγκεντρώθηκαν στο θέατρο Κοτοπούλη καθώς ζούσαν από την εμπορία συσκευών αλλά και από την εργασία τοποθέτησης ηλεκτρικής εγκατάστασης στα σπίτια με πληρωμή. Αποφάσισαν να κλείσουν τα καταστήματά τους για διαμαρτυρία. Προειδοποίησαν τους καταναλωτές να προσέξουν, διότι υπήρχε παγίδα στην προσφορά της Πάουερ.

Φυσικά το κλείσιμο των καταστημάτων δεν άλλαξε κάτι…

Ο κόσμος έτρεξε να προμηθευτεί φθηνές ηλεκτρικές συσκευές που μέχρι τότε ήταν πραγματικά απλησίαστες, αφού πρώτα λάμβανε βεβαιώσεις από την Πάουερ ότι είχε τοποθετήσει ηλεκτρική εγκατάσταση στο σπίτι. Τότε ήταν η εποχή που σχεδόν όλοι κατάργησαν το φωταέριο και άρχισαν να τοποθετούν ηλεκτρική εγκατάσταση.

Αφού το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων Αθήνας και Πειραιά έφτασε να εξαρτάται πλέον από το ηλεκτρικό ρεύμα, η Πάουερ ανακοίνωσε τελικά τον τετραπλασιασμό του!

Κεντρική φωτογραφία κειμένου: Ανακοίνωση-ενημέρωση καταστηματάρχη της εποχής προς τους πελάτες «Το κατάστημα μένει κλειστόν διότι το κράτος οδήγησε τους αιμοδιψείς πλοκάμους της Πάουερ μέχρι της θύρας του!»

The post Η περίπτωση της εταιρείας εκμετάλλευσης ηλεκτρικού ρεύματος Πάουερ τη δεκαετία του ’30 first appeared on Aυτολεξεί.