Ο Νίκος Ιωάννου συζητά με τους συντάκτες του πολιτικού περιοδικού Yavor Tarinski και Αλέξανδρο Σχισμένο, για την γεωπολιτική που αντικαθιστά την πολιτική, για την αδυναμία της οικονομίας να ρυθμίζει τα πράγματα, για την επικινδυνότητα του αισθήματος αδικίας που διακατέχει το ρωσικό πολιτικό κατεστημένο αλλά και την επικινδυνότητα γενικώς του αισθήματος αδικίας των “μεγάλων πατρίδων”, για τον τσάρο πασών των Ρωσιών και για τον πόλεμο κατά των αμάχων.

Τι είναι αυτό που υπερασπίζονται οι τοπικές κοινωνίες της Ουκρανίας και τι προκάλεσε το τεράστιο παγκόσμιο κύμα αλληλεγγύης; Ποιοι είναι οι νεοναζί της μιας και ποιοι της άλλης πλευράς; Τι συμβαίνει με τις παντοειδείς φασιστικές ομάδες των πρώην κομμουνιστικών χωρών; Τι έχει στο μυαλό του ο Πούτιν; Βρισκόμαστε πραγματικά υπό πυρηνική απειλή; Πολλές απαντήσεις αλλά και αναπάντητα ερωτήματα σε μια προσπάθεια διαύγασης των σκοτεινών πλευρών της ρωσικής εισβολής και των απανταχού θλιβερών υπερασπιστών της.

The post Δεύτερος μήνας πολέμου | Εκπομπή Αυτολεξεί (audio) first appeared on Aυτολεξεί.

Η ρώσικη εισβολή στην Ουκρανία και η αντιδυτική μυθολογία στην Ελλάδα

Ο Νίκος Ιωάννου συζητά με τους Γιάβορ Ταρίνσκι, Γιάννη Παπαδημητρίου και Αλέξανδρο Σχισμένο για την κρίση και τα παρεπόμενα της αυτοκρατορικής πολιτικής του καθεστώτος Πούτιν.

Γιατί ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων είναι υπέρ της εισβολής της Ρωσίας και θεωρούν υπεύθυνο το ΝΑΤΟ γι’ αυτήν; Ποιος ο λόγος της αντιπαλότητας Δύσης-Ρωσίας; Τι σημαίνει μισθοφορικό τάγμα του Αζόφ και τι μισθοφορικό τάγμα Βάγκνερ; Γιατί οι δικαιολογίες του Πούτιν για την εισβολή είναι εκτός τόπου και χρόνου; Ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις των Ρώσων στρατοκρατών; Τι συνέβη πραγματικά στην πλατεία Μαϊντάν το 2014; Πού τελειώνει αυτός ο άδικος πόλεμος και τι είναι αυτό που αρχίζει μετά από αυτόν; Τι έλεγε ο Μαρξ και τι ο Καστοριάδης για τη Ρωσία;

Μια συζήτηση γεμάτη ερωτήματα αλλά και απαντήσεις που όλοι έχουμε στο μυαλό μας.

* Μπορεί τα τεχνικά προβλήματα να μην μας άφησαν να παίξουμε τις μουσικές από Ρωσία και Ουκρανία, που είχαμε υποσχεθεί, κατά τη διάρκεια της εκπομπής, αλλά ανταποδίδουμε παραθέτοντας τα κομμάτια παρακάτω:

– «Στρατιώτης», ένα αντιπολεμικο τραγούδι της Ουκρανικής μπάντας 5nizza, «Είμαι στρατιώτης, μαμά, κλείσε τις πληγές μου…» https://www.youtube.com/watch?v=n8ukBgJX2tw&ab_channel=minajamuahv

– “Karmeliuk” Ένα τραγούδι της ουκρανικής αντιφασιστικής πανκ μπάντας Cios για τον ουκρανό λαϊκό ήρωα Καρμελιούκ – ένας αγρότης του 18ου-19ου αιώνα ο οποίος οργάνωνε ομάδες με τις οποίες έκλεβε από τους πλούσιους και έδεινε στους φτωχούς, γι΄ αυτό και σήμερα τον χαρακτηρίζουν ως τον Ουκρανό Ρομπέν των Δασών. https://www.youtube.com/watch?v=eCLIvR86Bdo&ab_channel=CIOS

– Кино – спокойная ночь / Kino – «Καληνύχτα». Ένα τραγούδι του Βίκτορ Τσόι και της μπάντας Κίνο από τη Ρωσία  https://www.youtube.com/watch?v=nepSlngG4Og&ab_channel=AxelArmstrong

– «Μαγκαντάν», του Ρώσου Βάσια Ομπλόμοφ. Ένα τραγούδι-μεταφορά για την καταπίεση και τις πολιτικές διώξεις στη Ρωσία. Ο τίτλος του αναφέρεται σε μία περιοχή της Σιβηρίας, γνωστή για τα σκληρά γκλούλαγκ που είχε https://www.youtube.com/watch?v=vxpUdvbuOs0&ab_channel=VasyaOblomov-Topic

– «Η μάνα Αναρχία αγαπά τους γιους της!», ένα ιστορικό επαναστατικό τραγούδι το οποίο γράφτηκε από τον ίδιο τον Νέστορ Μάχνο για την αγροτική εξέγερση και τη μαχνοβτσίνα https://www.youtube.com/watch?v=h_T7bD4pAlE&ab_channel=Prottimus

Δεύτερος μήνας πολέμου | Εκπομπή Αυτολεξεί (audio)

The post Η ρώσικη εισβολή στην Ουκρανία | Εκπομπή Αυτολεξεί (audio) first appeared on Aυτολεξεί.

Ο Νίκος Ιωάννου και ο Γιώργος Οικονόμου συζητούν για τη σημερινή κρίση και μέμφονται την κυβερνητική εξουσία. Απαντούν στα περί ατομικής ευθύνης. Ναι! Υπάρχει ατομική ευθύνη. Υπάρχει εκείνη η ατομική ευθύνη της συλλογικής αντίστασης στον παρασυρμό της κοινωνίας στον όλεθρο. Εκεί που μας συμπαρασύρει η δεξιά-ακροδεξιά κυβέρνηση του Μητσοτάκη. Στον όλεθρο που διαφαίνεται να οδηγούμαστε όσον αφορά τους πιο καίριους τομείς της ατομικής και κοινωνικής δραστηριότητας: Στην υγεία όπου βιώνουμε την κατάρρευση με 100 νεκρούς την ημέρα. Στον πολιτισμό όπου τον τσιμεντώνουμε στην Αθήνα και τον θάβουμε στη Θεσσαλονίκη. Στην παιδεία, όπου συνθλίβονται εκπαιδευτικοί και μαθητές κάτω από το βάρος της ημιμάθειας και του συντηρητισμού μιας υπουργού. Στην οικονομία όπου το πολλά υποσχόμενο παγκόσμιο new deal, έγινε ως διά μαγείας, new robbery.

Φυσικά και υπάρχει ατομική ευθύνη!

Να αντισταθούμε αλλά και να δημιουργήσουμε ξανά την πολιτική.

Όχι να λουζόμαστε αυτό που μας πασάρουν σαν πολιτική. Ότι δήθεν υπάρχουν τρεις εξουσίες, η νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική και που στο φινάλε δεν είναι παρά μία, μία και μονοκρατορία. Μια μονοκρατορία με αγορασμένη και την ενημέρωση. Μα, αυτό το πολιτικό σύστημα είναι ολιγαρχία και όχι δημοκρατία. Να προτείνουμε δημοκρατικές θεσμικές αλλαγές, να θεσμοθετηθούν συνελεύσεις με αποφασιστικό και νομοθετικό χαρακτήρα. Να δημιουργήσουμε ένα νέο δημοκρατικό κίνημα που θα ορίσει ως στόχο τέτοιου είδους θεσμικές αλλαγές. Ναι, πρέπει να σκεφτούμε πώς θα συγκροτηθούν αυτές οι συνελεύσεις, όμως πριν από όλα θα πρέπει να αποφασίσουμε τον στόχο!

Ναι, υπάρχει ατομική ευθύνη και συλλογική ευθύνη: Να αλλάξουμε ριζικά αυτό το πολίτευμα. Να κάνουμε τις πρώτες θεσμικές αλλαγές ως προς τα ουσιώδη. Όχι να λέμε “να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας” για να πούμε απλώς μια γενικότητα και να καταλήγουμε να ψηφίζουμε το κόμμα που μας υπόσχεται ότι θα φροντίσει γι’ αυτό.

Η “τύχη μας” δεν είναι τίποτα άλλο από την αξίωση μας να αυτοκυβερνηθούμε!

The post Πρόταση μομφής στο πολιτικό σύστημα (audio): Εκπομπή Αυτολεξεί 4 Φεβρουαρίου first appeared on Aυτολεξεί.

Παρασκευή 7 Γενάρη. Σημαδεμένη χρονιά, παγωμένη καρδιά

Η εισβολή των νεοφασιστών στο Καπιτώλιο ως εμβληματική επανεμφάνιση του φαινομένου στον δημόσιο χώρο ήταν το πρώτο γεγονός του 2021 που σχολίασαν ο Νίκος Ιωάννου και ο Αλέξανδρος Σχισμένος. Ακολούθησαν η πτώση του Τραμπ, η άνοδος του Μπάιντεν, η αποχώρηση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν και η κυριάρχηση των Ταλιμπάν στην πολύπαθη αυτή χώρα. Το τέλος της εθνικής πολιτικής και η παγκόσμια πληθωριστική συμφωνία των κυρίαρχων επιχειρηματικών λόμπυ για την ανάκαμψη της οικονομίας μετά την πανδημική κρίση: πρωτοφανής η διάσταση, φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης! Τα new deals που μόνο tricκle-down δεν έφεραν: σκάλωσε ο πακτωλός φρεσκοκομμένου χρήματος στη βιομηχανική ανάταση. Το προσφυγικό ρεύμα σε όλον τον πλανήτη και ο κίνδυνος μιας φασιστικής μετατόπισης της πολιτικής των κρατών, ανυπολόγιστων διαστάσεων στην περίπτωση διόγκωσής του. Η κλιματική κρίση με τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι κλιματικοί πρόσφυγες στο προσκήνιο. Το metoo στην Ελλάδα ανοίγει τα κλειστά έως τώρα στόματα και ρίχνει φως στη σκοτεινή πλευρά της πατριαρχίας.

Ήταν το 2021! Ο αναστοχασμός και η δημιουργία ενός νέου δημοκρατικού πολιτικού κινήματος, οι ευχές για το νέο έτος!

The post Ανασκόπηση έτους (audio): Εκπομπή Αυτολεξεί της 7ης του Γενάρη first appeared on Aυτολεξεί.

Πανδημία, ΠΑΣΟΚ, πολιτική.

Ο Νίκος Ιωάννου συζητά με τον Αλέξανδρο Σχισμένο για τα τρία “π” της επικαιρότητας. Η πανδημία, που μας αποκαλύπτει τις πραγματικές διαστάσεις της παγκοσμιοποίησης, την αδυναμία των κοινωνιών να αντιμετωπίσουν τις μετατοπίσεις που συμβαίνουν, την παγκόσμια διάσταση της πολιτικής οικολογίας και την ανάγκη για κοινωνικοποίηση των συστημάτων υγείας.

Το ΠΑΣΟΚ για τους φίλους, ΚΙΝΑΛ για την εφορία, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ ενδιαφέρεται περισσότερο από τους ίδιους για την προεδρία του και την απουσία της πολιτικής από τις “εσωτερικές” εκλογές του.

Την πολιτική και την ανάγκη να τη δημιουργήσουμε ξανά υπερβαίνοντας τα αδιέξοδα στα οποία τα κινήματα έχουν περιπέσει.

The post Πανδημία, ΠΑΣΟΚ, πολιτική (audio): Εκπομπή Αυτολεξεί της 10ης Δεκεμβρίου first appeared on Aυτολεξεί.

Πολιτικοποιώντας την εξεγερτική δράση. Δημιουργώντας ξανά την πολιτική. Ο Νίκος Ιωάννου και ο Αλέξανδρος Σχισμένος συζητούν με τον συγγραφέα και αγωνιστή του Πολυτεχνείου ‘73, Γιώργο Οικονόμου.

Νεοέλληνες χριστιανοί ορθόδοξοι της αστυνομίας και του στρατού σκότωσαν τους πολίτες που εξεγέρθηκαν ενάντια στο πολιτικό καθεστώς το 1973. Όμως η πορεία για το Πολυτεχνείο δεν πήγε ποτέ στη ΓΑΔΑ, ούτε στην αρχιεπισκοπή που ανοιχτά συνεργάστηκε με το καθεστώς (η θεολογική ήταν η μόνη σχολή που δεν συμμετείχε στην εξέγερση), ούτε στον Άρειο Πάγο όπου η “δικαιοσύνη” κώφευσε και τότε και μετά την πτώση της χούντας. Το καθεστώς επίσημα και ανεπίσημα σκότωνε και τρομοκρατούσε ανενόχλητο ενώ και μετά την πτώση του, οι βασανιστές κυκλοφορούσαν ελεύθεροι, οι αστυνομικοί και οι κρατικοί υπάλληλοι του καθεστώτος συνέχιζαν να είναι στις θέσεις τους.

Η εξέγερση του 1973 ήταν μια πολιτική εξέγερση. Το κίνημα που αναπτύχθηκε ήταν ένα πολιτικό κίνημα, δεν ήταν ένα “εθνικό” κίνημα, όπως πολλοί προσπάθησαν να το χαρακτηρίσουν αργότερα. Θυμηθήκαμε σε αυτή την εκπομπή το ποίημα του Μανώλη Αναγνωστάκη “Φοβάμαι” για να αρχίσουμε να συζητάμε την πρώιμη μεταπολίτευση και το πώς η πολιτική στριμώχτηκε στην άκρη, για να έρθει στο προσκήνιο ένα κίνημα των κομμάτων και των ιδεολογικών οργανώσεων.

Εκμετάλλευση του πολιτικού μεγαλείου της εξέγερσης του ‘73, ξεχείλωμα των ιδεών και άνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Βίντεο, καταναλωτισμός, αβελτηρία, μηδενικές θεσμικές αλλαγές ως προς τα ουσιώδη! Σκάνδαλα και ηθική κατάπτωση ενός λαού που του έδωσαν να καταλάβει ότι “ο λαός στην εξουσία” σημαίνει ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε.

Και η επόμενη ρωγμή, το κίνημα των πλατειών το 2011. Παρότι συγκροτήθηκαν συνελεύσεις στις πλατείες, φέρνοντας την πολιτική ξανά στον δημόσιο χώρο, το νέο ακηδεμόνευτο κίνημα δεν κατάφερε να προκαλέσει θεσμικές αλλαγές. Το κίνημα των Πλατειών πνίγηκε στον χημικό πόλεμο της πλατείας Συντάγματος και στην αντιπολιτευτική εμμονή της Αριστεράς. Φρούδες ελπίδες κατέκλυσαν το πολιτικό συναίσθημα των αγανακτισμένων, ελπίδες που στριμωχτήκαν τα επόμενα χρόνια σε έναν στείρο αντιμνημονιακό λόγο. Αποτέλεσμα, “πρώτη φορά Αριστερά” σε μια κυβέρνηση που ανέλαβε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, σώζοντας το τσουρουφλισμένο σύστημα.

Ο Γιώργος Οικονόμου, 48 χρόνια μετά την έντονη πολιτικοποίηση του στο Πολυτεχνείο του ‘73, γράφει το Δημιουργώντας ξανά την πολιτική. Στο νέο του βιβλίο ασκεί μια σπουδαία εποικοδομητική κριτική στις εναλλακτικές προτάσεις που κυριαρχούν στα σύγχρονα κινηματικά και κοινωνικά εγχειρήματα, προτάσεις εμπνευσμένες από τις ιδέες του Μάρεϋ Μπούκτσιν, του Σερζ Λατούς και των “κοινοτιστών”. Η εμμονή στον οικονομισμό και στην τοπική πρακτική που διακρίνει αυτές τις προτάσεις δημιουργούν αρνητικές προοπτικές για τη συγκρότηση ενός πολιτικού κινήματος, μας εξηγεί ο συγγραφέας κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας.

Στη δύσκολη μεταβατική περίοδο που διανύουμε, με την ακροδεξιά ανά τον κόσμο να καταλαμβάνει τον δρόμο, είτε για να εισβάλει στο Καπιτώλιο, είτε για να αντισταθεί στα υγειονομικά μέτρα, και με την ελληνική ακροδεξιά να συμμετέχει στην κυβέρνηση του υποτιθέμενου φιλελεύθερου Μητσοτάκη, το τοπίο φαίνεται να θολώνει.

Το σημαντικό και το ζητούμενο είναι η ανάδειξη της πολιτικής, και σε αυτό το σημείο επιμένει το νέο βιβλίο του Γ. Οικονόμου, διότι υπάρχει διάχυτη εντύπωση ότι πολιτική είναι τα στερεότυπα που διαδίδουν οι πολιτικές εξουσίες και οι αριστερές αντιλήψεις. Επιμένει επίσης στη διαύγαση της άμεσης δημοκρατίας ως πολιτεύματος.

Αυτή η συζήτηση είναι απαραίτητη για να συγκροτηθεί μία αντίληψη που θα οδηγήσει στην επανεμφάνιση της πολιτικής και στη δημιουργία ενός κινήματος προς τη δημοκρατία.

The post «H εξέγερση του Πολυτεχνείου» (audio): Εκπομπή Αυτολεξεί της 19ης Νοεμβρίου first appeared on Aυτολεξεί.

Εκπομπή Αυτολεξεί στο ραδιόφωνο του ThePressProject

Ο Νίκος Ιωάννου συζητά με τον Αλέξανδρο Σχισμένο και τον Σωτήρη Σιαμανδούρα. Σχολιάζουν ερωτήματα, τάσεις και «αντιστάσεις».

«Εμβολιαστείτε χθες» ήταν η τελευταία κουβέντα στην εκπομπή του πολιτικού περιοδικού «αυτολεξεί» στο ραδιόφωνο του The Press Project την Παρασκευή 23 Ιούλη. Ο πολιτισμικός φόβος, η παραπληροφόρηση και ο αυταρχισμός που υποβοήθησαν κατά κάποιο τρόπο το κίνημα των αντιεμβολιαστών αλλά και η θυματοποίηση-συνομωσιολογία και ο εθνικός αντισυστημισμός θίγονται, και μπαίνουν στο τραπέζι ενός ανοιχτού διαλόγου για τις παράδοξες συμπτώσεις του αριστερού και δεξιού «ριζοσπαστισμού». Θα προτιμούσατε να σταθείτε στο κέντρο; Εμείς θα προτιμούσαμε να μιλήσουμε για την πολιτική και να πάρουμε ξεκάθαρη θέση υπέρ της καθολικής υγειονομικής κάλυψης όλης της ανθρωπότητας απέναντι στην πανδημία. 

The post Εκπομπή Αυτολεξεί της 22ης Ιουλίου: Εμβόλια (audio) first appeared on Aυτολεξεί.

Εκπομπή Αυτολεξεί στο ραδιόφωνο του ThePressProject. Ακολουθεί το ηχητικό της εκπομπής της 6ης Νοεμβρίου:

Σε μια ατμόσφαιρα lockdown, ο Νίκος Ιωάννου συζητά με τον Αλέξανδρο Σχισμένο και τον Γιάννη Παπαδημητρίου. Με τον πρώτο για τις Αμερικάνικες εκλογές και με τον δεύτερο για τα ελληνοτουρκικά. Στις ΗΠΑ εμφανίζονται με ένταση οι δύο πλευρές μιας νέας παγκόσμιας διαμάχης. Η πλευρά μιας ακροδεξιάς οπισθοδρόμησης και η πλευρά μιας δημοκρατικής αξίωσης. Η πλευρά της οπισθοδρόμησης εκφράστηκε στο πρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ ενώ η πλευρά των δημοκρατικών αξιώσεων στην αντί-Τραμπ αναγκαστική επιλογή. Τις αμερικανικές εκλογές τελικά δεν τις κερδίζει ο Μπάιντεν αλλά η αντί-Τραμπ αναγκαστική επιλογή. Ο Τραμπ αφήνει να εννοηθεί ότι θα είναι υποψήφιος και το 2024 δίνοντας οξυγόνο στον Τραμπισμό ενώ το Black Lives Matter δηλώνει την παρουσία του με έμφαση στον δημόσιο χώρο.

Η πανδημία δεν έπαιξε τελικά τον κεντρικό ρόλο σε αυτές τις κρίσιμες εκλογές. Οικονομία και ρατσισμός κυριάρχησαν στην επιλογή των Αμερικανών και η πόλωση σε αυτά τα δύο στοιχεία έφερε τους περισσότερους από ποτέ ψηφοφόρους στις αμερικανικές κάλπες.

Η κοινωνική κίνηση στις ΗΠΑ αντανακλά την παγκόσμια κοινωνική κατάσταση αλλά και την ανατροφοδοτεί. Όμως το ενδιαφέρον του κόσμου όλου έχει να κάνει και με την επιρροή αλλά και με τις παρεμβάσεις των Αμερικανών κρατούντων στην παγκόσμια σκακιέρα των εθνών-κρατών.

Η Ανατολική Μεσόγειος είναι μια σημαντική πλευρά αυτής της σκακιέρας, με τον ελληνικό και τουρκικό εθνικισμό στα πιο ανταγωνιστικά τετράγωνα.

Έχει μόνο η Ελλάδα δικαιώματα στο Αιγαίο; Μήπως και οι γείτονες μας έχουν, σε ένα τουλάχιστον ποσοστό, κάποιο δίκιο; Αναρωτηθήκαμε ποτέ για τη διεθνή στάση στη ζυγαριά του δικαίου;

Ο στρατιωτικός ανταγωνισμός των δύο χωρών εξοντώνει τις κοινωνίες και δηλητηριάζει την αρμονική σχέση τους στο Αιγαίο και την Κύπρο. Οι τελευταίες συμφωνίες Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου, Ισραήλ και Γαλλίας στην Ανατολική Μεσόγειο ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Είναι φανερή η επιθετικότητα στον εκτοπισμό της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων από την προώθηση του αγωγού EastMed.

Μπροστά στο αδιέξοδο του εθνικιστικού ανταγωνισμού οι κρατούντες ψάχνουν μια λύση αμοιβαίου συμφέροντος. Στην συνεκμετάλλευση του Αιγαίου με σκοπό την εξόρυξη υδρογονανθράκων οι σκοποί είναι ποταποί και καταστροφικοί για το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες.

Ο Γιάννης Παπαδημητρίου μας λέει από τη λέξη “συν-εκμετάλλευση” να κρατήσουμε μόνο το “συν-” και να το προσθέσουμε στη λέξη “διαχείριση”. Ενάντια στις εξορύξεις οι κοινωνίες να υποστηρίξουν την αξίωση για μια “οικολογική συν-διαχείριση” του Αιγαίου.

Οι μικρές δημοκρατικές αξιώσεις θα μπορούσαν να δημιουργήσουν το έδαφος θεσμικών αλλαγών μεγάλης σημασίας.

Τι θα λέγατε για μια δημοκρατική διαχείριση ενός οικολογικού Αιγαίου πέρα από εθνικιστικές αγκυλώσεις;

The post «Ελλάδα, Τουρκία, Αμερική» | Εκπομπή Αυτολεξεί (audio) first appeared on Aυτολεξεί.

Ο Νίκος Ιωάννου και η Θέκλα Τσελεπή προσπάθησαν να παρουσιάσουν το βιβλίο “Φρυκτωρίες ή Πόσο ζουν οι μύγες” του Δημήτρη Πουλικάκου παρουσία του ίδιου του συγγραφέα. Όμως ο Μήτσος δεν πιάνεται πουθενά! “Είτε προφίλ είτε αν φας ούτως ή άλλως θα τον φας”, “Ατμόσφαιρα βαριετέ” χαρακτήρισε –μετά τη δικαστική καταδίκη της Χρυσής Αυγής– το επικοινωνιακό ρεσιτάλ των δημοσιογράφων και των πολιτικών που χρόνια κρατούσαν ανοιχτή την πόρτα στο φασισμό. “…Τιμωρήσαμε τους ναζιστές αλλά με την καφρίλα τι κάνουμε; Ορθάνοιχτη η πόρτα στον ναζισμό: Μπογδάνος, Βελόπουλος, Άδωνις, αυτοί όλοι τι είναι;…” Μας τραγουδάει “το πουλί του Σκόμπυ” λούπα σε δυο ακκορντάκια Ντο και Φα, ένα boogi, το πρώτο ελληνικό ροκ-εντ-ρολ κομμάτι!

Μας λέει ότι κατά 85% η τηλεόραση διαμορφώνει τις κοινωνίες και ότι το ίντερνετ ήρθε και μας βρήκε με διαμορφωμένη αυτή την κατάσταση και ότι θα ήταν αλλιώς αν είχαμε το facebook στη δεκαετία του ‘60. Παραδέχεται τη μουσική ωριμότητα στη συνεργασία του με τον προσφάτως αποθανόντα Νίκο Σπυρόπουλο –και μας εξηγεί γιατί δεν παίζει παραγγελιές στα live. Κατακεραυνώνει την υπουργό πολιτισμού: “Ο ελληνικός πολιτισμός δεν είναι ένας όπως μας λέει η κα Μενδώνη, ούτε με αυτά που ξέρει η ίδια δεν είναι ένας. Μπορεί να έντυσε την Ακρόπολη, όμως αφήνει του καλλιτέχνες ξυπόλυτους.”

Μιλήσαμε για την σπουδαία μεταφορά του “ΥΠΑΡΧΩ”: “…Στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 ο ρόκερ Δημήτρης Πουλικάκος μέσα από τη διασκευή ενός λαϊκού τραγουδιού θρυμματίζει το σύμβολο του φαλλοκρατικού συναισθηματισμού που δέσποζε μέχρι τότε, το Υπάρχω του Καζαντζίδη…” (από το βιβλίο “Το τέλος της εθνικής πολιτικής” Αθήνα 2016) Ο Πουλικάκος δεν κολακεύει και δεν θέλει να τον κολακεύουν. Οπότε είναι δύσκολο να μιλάς γι αυτόν μπροστά του. Ωστόσο καταφέραμε να πούμε δυο λόγια για το βιβλίο του το οποίο είναι μια αναδρομή στην ιστορία του ελληνικού ροκ από τη μια και από την άλλη μια ανάγνωση της ελληνικής πραγματικότητας μέσα από τα δικά του βιώματα και κυρίως μέσα από τη διεισδυτική κριτική του στα τεκταινόμενα της ιστορίας.

Οι φίλιοι και οι πολέμιοι φρύκτοι του Δημήτρη Πουλικάκου φρυκτωρούν μηνύματα προς όλους: Φρυκτωρίες ή Πόσο ζουν οι μύγες; (εκδόσεις OPPORtUNA, 2019). Ήταν μια εκπομπή με μπλουζ ροκ ατμόσφαιρα, τόσο που κάναμε τον Χορκχάιμερ, ροκχάιμερ (Ιωάννου). Ο Δημήτρης Πουλικάκος, ο μάστορας της μεταφοράς στην τέχνη, μας ταξίδεψε από το παλιό “Βυζάντιο” του Κολωνακίου στο Λονδίνο, στο Βερολίνο, στα Εξάρχεια και έκλεισε την ωραία μας εκπομπή με τους στίχους από φρέσκο τραγουδάκι.

The post Ο Δ. Πουλικάκος στο Αυτολεξεί: Η λιτάνευσις του κωλοδάχτυλου & οι HOMO COSTUMATUS δημοσιογράφοι first appeared on Aυτολεξεί.

Εκπομπή Αυτολεξεί στο ραδιόφωνο του ThePressProject

Ο Νίκος Ιωάννου και ο Γιάβορ Ταρίνσκι συζήτησαν με τον Κώστα Παπαδάκη, συνήγορο της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής.

Ναι, η Χρυσή Αυγή είναι μια ναζιστική εγκληματική οργάνωση και το ίδιο ισχύει για όποιο σχήμα προκύψει από τις παντοειδείς διασπάσεις της. Έχουν καταγραφεί στη μνήμη και τη συνείδηση του ελληνικού λαού ως εγκληματίες και τρομοκράτες.

Όμως, υπάρχει μια στάση της ελληνικής δικαιοσύνης που δημιουργεί ανησυχία για το αποτέλεσμα της δίκης τόσο στην Ελλάδα όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Μια ανησυχία που οδήγησε στη δημιουργία ενός ευρύτατου λαϊκού κινήματος, το οποίο μάλιστα αναμένεται να κατακλύσει τους δρόμους γύρω από τα δικαστήρια της Λουκάρεως την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου απαιτώντας ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ: Συνολική καταδίκη της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή».

…δεν ξέρω ακόμη με ποιο σκεπτικό –λέει ο Κώστας Παπαδάκης στην αγόρευσή του– το δικαστήριό σας αρνήθηκε να λάβει και να αναγνώσει, μεταξύ άλλων, είκοσι μία καταδικαστικές αποφάσεις που ζήτησε να προσκομίσει η πολιτική αγωγή καθώς και δεκάδες έγγραφα ποινικών δικογραφιών και δημοσιεύματα που καταδεικνύουν όχι απλώς εγκληματική δράση αλλά και σχηματισμό δικογραφιών για αυτήν, τις οποίες το δικαστήριο δύναται και αυτεπαγγέλτως να αναζητήσει. Και μόνο μία αιτιολογία, κατά τη γνώμη μου, χωράει σε αυτή την άρνηση, ότι είναι τόσα πολλά τα αποδεικτικά στοιχεία που έχουμε, ώστε δεν χρειάζονται άλλα.

Αλλιώς επιτρέψτε μου να παραστήσω έναν διάλογο του παραλόγου:

– Αφήστε τα αυτά, μόνο αποφάσεις.
– Ορίστε αποφάσεις.
– Μόνο τις αμετάκλητες.
– Μάλιστα μόνο τις αμετάκλητες.
– Όχι αυτές, αυτές είναι με χρόνο τέλεσης πριν το 2008, εμείς θέλουμε μετά.
– Μα… τέλος πάντων, ορίστε και με χρόνο τέλεσης μετά το 2008.
– Όχι αυτές που είναι πλημμελήματα. Δεν θα ανοίξουμε ψιλικατζίδικο εδώ, εγκληματική οργάνωση θέλουμε να εξιχνιάσουμε. Μόνο κακουργήματα.
– Έχουμε και κακουργήματα. Ορίστε.
– Ε, τι είναι αυτές; Γράφουν ότι οι δράστες ήταν στη Χρυσή Αυγή;
– Μερικές το γράφουν.
– Και που το γράφουν τι σημαίνει; Ότι ο δράστης πήρε εντολή από τον γενικό γραμματέα ή ότι το θύμα ήταν στοχοποιημένο από τη Χρυσή Αυγή;

Δεν γίνεται, κ. δικαστές. Μέχρις εδώ! Γιατί εδώ είναι που λέει ο κόσμος στο γήπεδο «θα μπούμε μέσα». (Από το βιβλίο του Κώστα Παπαδάκη: Το “άλλο άκρο” στο εδώλιο. Δικαιοσύνη ή ατιμωρησία ξανά; – Αγόρευση στη δίκη της Χρυσής Αυγής).

Το δικαστήριο αποφάσισε να μην γίνει τηλεοπτική μετάδοση της δίκης ούτε να γίνει ηχητική καταγραφή της. Με αυτό τον τρόπο ενισχύθηκε ένα έλλειμμα λογοδοσίας που υπάρχει στην ελληνική δικαιοσύνη, μας λέει ο Κώστας Παπαδάκης.

Ωστόσο, ο λαός το πρωί της Τετάρτης θα είναι εκεί έξω από το δικαστήριο για να καταθέσει τη δημοκρατική του αξίωση για δικαιοσύνη.

Φωτογραφία: Μάριος Λώλος

The post Ο Κώστας Παπαδάκης μας μιλά για τη δίκη της Χρυσής Αυγής | Εκπομπή Αυτολεξεί (audio) first appeared on Aυτολεξεί.