Παρουσίαση-συζήτηση με:
– Την Ευγενία Μιχαλοπούλου
– Τον Σταύρο Σταυρίδη
– Μέλος των Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας
– Σύντομο βίντεο από το Καράκας, από τη Cira Pascual, λαϊκή εκπαιδεύτρια στην Κομούνα Panal 2021

Παρουσιάζονται οι εξής αυτόνομες αστικές κοινότητες:
– Cheran, Μεξικό: μια πόλη χωρίς πολιτικά κόμματα και αστυνομία. Από την υπεράσπιση του δάσους στην αυτοκυβέρνηση.
– 23 de Enero, Καράκας: από τους εργατικούς αγώνες στην οικοδόμηση κομμούνας.
– Jinwar, Δυτικό Κουρδιστάν: ο τόπος όπου ζουν γυναίκες. Ένα χωριό ελευθερίας στη Ροζάβα
– Acapatzingo, Μεξικό: Μια αυτόνομη αστική κοινότητα. Από την οικοδόμηση της λαϊκής εξουσίας στην οικοδόμηση της αυτονομίας.
– Προσφυγικά Λ. Αλεξάνδρας: παρουσίαση των κοινωνικών δομών των Προσφυγικών καθώς και της ολοκληρωμένης πρότασης που έχουν εκπονήσει μπροστά στην επίθεση που δέχονται.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σε μία συγκυρία κατά την οποία η κοινότητα των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας βρίσκεται σε μία εξαιρετικά κρίσιμη καμπή με την τρέχουσα απειλή της κρατικής εκκένωσης και «ανάπλασης». Η στήριξη όλων μας προς τέτοιες αυτόνομες αστικές κοινότητες κρίνεται κρίσιμη στον παγκόσμιο αγώνα για ελεύθερες, οικολογικές και πραγματικά δημοκρατικές πόλεις.

The post ΒΙΝΤΕΟ από την εκδήλωση: «Τόποι όπου η εξέγερση δεν έμεινε ουτοπία: Αυτόνομες αστικές κοινότητες» first appeared on Aυτολεξεί.

Τα προσφυγικά μαζί με την Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας και της συλλογικής της μνήμης, καθώς επίσης μαζί με τους αλληλέγγυους με την Κοινότητα δικηγόρους της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας Κώστα Παπαδάκη και Παναγιώτη Αντωνίου πραγματοποίησαν συνέντευξη τύπου στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών με θέμα την επικείμενη εκκένωση των Προσφυγικών, το πλάνο υπεράσπισης της Κοινότητας και τη στήριξη στον απεργό πείνας Αριστοτέλη Χαντζή. Στη συνέντευξη παρεμβαίνουν η δικηγόρος Άννυ Παπαρρούσου, οι ομότιμοι καθηγητές της Σχολής αρχιτεκτόνων ΕΜΠ Τάσης Παπαϊωάννου και Σταύρος Σταυρίδης και η αρχιτεκτόνισσα, από την “Ενωτική πρωτοβουλία κατά των πλειστηριασμών”, Τόνια Κατερίνη. Βιντεοσκόπηση συνέντευξης: omniatv.com.

Το καλοκαίρι του 2025, υπογράφηκε προγραμματική Σύμβαση μεταξύ της Περιφέρειας Αττικής, ως κύριου φορέα του έργου, του Υπουργείου Πολιτισμού και της Δ.ΥΠ.Α., που προβλέπει την υποτιθέμενη “ανάπλαση-αποκατάσταση” των τεσσάρων πρώτων μπλοκ πολυκατοικιών των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας.

Με βάση το χρονοδιάγραμμα της Σύμβασης, η Κοινότητα εκτιμά την άμεση έξωση και εκδίωξη των 400 και πλέον κατοίκων από τις πολυκατοικίες των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας εντός των επόμενων μηνών.

Η Κοινότητα δηλώνει ότι δεν θα παραχωρήσει σπιθαμή γης στο καθεστώς και στις εταιρείες του και έχει πάρει την απόφαση να υπερασπιστεί μέχρι τέλους την κοινωνική της πρόταση, τους ανθρώπους της, τις δομές της και την ιστορική της μνήμη, και στο πλαίσιο αυτό το μέλος της Αριστοτέλης Χαντζής έχει ξεκινήσει απεργία πείνας μέχρι θανάτου από τις 5 Φεβρουαρίου.

Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών & Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και της συλλογικής τους μνήμης

Οι αυτόνομες αστικές κοινότητες είναι ανάσα οξυγόνου και πολιτικής ενδυνάμωσης στην πόλη, γι’ αυτό καλούμε όλες και όλους τους κατοίκους να τις υπερασπιστούν!

Ακολουθεί η ανακοίνωση και τα αιτήματα του απεργού πείνας:

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ – Μήνυμα προς την κοινωνία, την οικογένειά μου, τις φίλες και τους φίλους μου:

Ονομάζομαι Αριστοτέλης Χαντζής, ως μέλος και κάτοικος της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας, προχωράω σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου αναγνωρίζοντας σε αυτήν την ενέργεια ένα μέσο αγώνα για την ανάδειξη ενός συλλογικού αγώνα που στόχο έχει τη διατήρηση των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας ως κοινωνικές κατοικίες και ως δομή αλληλεγγύης για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ως μια οργανωμένη κοινότητα αγώνα.

Η επίθεση που δεχόμαστε είναι μέρος της συνολικής επίθεσης του κράτους και του καπιταλισμού στον κόσμο της κοινότητας, της αυτοοργάνωσης, της αλληλεγγύης και των κοινωνικών αντιστάσεων.

Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών γεννήθηκε την περίοδο του 2010, μια περίοδο που η ελλαδική κοινωνία βρισκόταν συνεχώς στο δρόμο, σε συνελεύσεις στις πλατείες και σε δομές αλληλεγγύης προσπαθώντας να βρει μια λύση ζωής απέναντι στην μπότα του καθεστώτος των μνημονίων. Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών είναι κομμάτι και συνέχεια αυτού του κινήματος, και ως τέτοια συνεχίζει να συμμετέχει στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.

Το κράτος, όσες κυβερνήσεις πέρασαν, μεθόδευσε την εγκατάλειψη και την υποβάθμιση των Προσφυγικών, ως πάγια τακτική πριν την επέλαση του εξευγενισμού. Μέσα σε αυτά τα χρόνια χρησιμοποίησε κάθε ανήθικο μέσο για τον σκοπό της κερδοσκοπίας ιδιωτών, εργολάβων, εταιριών και την ενίσχυση του πολιτικού πελατολογίου περιφερειαρχών, δημοτικών αρχόντων και της κυβέρνησης. Αν δεν υπήρχε η κοινότητα να φροντίζει τα κτήρια των Προσφυγικών όλα αυτά τα χρόνια, θα είχαν γκρεμιστεί προ πολλού.

Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών αποτελεί κοινωνική πρόταση απέναντι στον κόσμο της μοναξιάς, της εξατομίκευσης, της ανασφάλειας, της αστεγίας, της ελλιπούς ως και μηδαμινής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που μας σπρώχνουν τα κράτη και ο καπιταλισμός. Έχουμε χτίσει 22 δομές αλληλεγγύης για την παιδεία, την υγεία, την τροφή, την κουλτούρα, την τέχνη, την τεχνική υποστήριξη των κατοικιών, την ενδυνάμωση και την συλλογικοποίηση των γυναικών και των θηλυκοτήτων, τον εκδημοκρατισμό της οικογένειας, την συμμετοχικότητα του ατόμου στις κοινές υποθέσεις. Χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης, ασφάλειας, φιλίας, αλληλεγγύης με τους συνανθρώπους μας. Αυτές οι σχέσεις και οι δομές δεν περιορίζονται σε κάποια μέλη αλλά είναι η κοινωνική μας πρόταση για όλη την κοινωνία. Λειτουργούμε αμεσοδημοκρατικά μέσω των εβδομαδιαίων γενικών συνελεύσεων και των ολομελειακών συνεδρίων.

Στόχος μας είναι η επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων. Στόχος μας είναι η δημιουργία του κόσμου της κοινότητας και των δομών αλληλεγγύης που στηρίζουν τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Μέσω της απεργίας πείνας, σας προσκαλώ να δείτε από κοντά αυτήν την κοινότητα, τις δομές αλληλεγγύης και τους κατοίκους της, να γνωριστείτε μαζί μας, να διευρύνουμε τον κόσμο της κοινότητας, να ενώσουμε τις φωνές, την αγωνία μας για τη ζωή και τους αγώνες μας!

Σχετικά με την απεργία πείνας μέχρι θανάτου:

Ως Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών πήραμε την απόφαση να υπερασπιστούμε μέχρι τέλους την κοινωνική μας πρόταση, τους ανθρώπους, τις δομές και την ιστορική μνήμη των Προσφυγικών. Είναι ξεκάθαρη επιλογή μας και ευθύνη μας να δώσουμε ακόμα και τη ζωή μας για τη συνέχεια της ζωής. Διότι γνωρίζουμε ότι αν τα Προσφυγικά εκκενωθούν, μεγάλη μερίδα από εμάς θα βρεθεί στο δρόμο. Οι ηλικιωμένοι και οι ασθενείς θα πεθάνουν στο δρόμο και τα παιδιά θα χάσουν τη στέγη και σχολεία τους με ανυπολόγιστες συνέπειες για την σωματική ή την ψυχική τους υγεία και την πορεία της ζωής τους. Πάνω σε αυτή τη συλλογική απόφαση υπεράσπισης αποφάσισα εθελοντικά να προχωρήσω σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου με ύψιστο σεβασμό προς τη ζωή.

Η μέθοδος που έχω επιλέξει επιτρέπει στον απεργό να έχει μια μακρά απεργία πείνας, ώστε να μπορέσει να υπάρχει το κατάλληλο χρονικό διάστημα για να επικοινωνηθούν τα αιτήματα προς την κοινωνία. Φυσικά γνωρίζω ότι μπορεί να έχω επιπλοκές στην υγεία μου από τις πρώτες μέρες και καθ’ όλη τη διάρκεια της απεργίας, όχι τόσο από την ασιτία αλλά από ανακοπή καρδιάς. Επίσης γνωρίζω ότι ακόμα και σε μια νικηφόρα έκβαση, η χρόνια ασιτία μπορεί να μου προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες κυρίως στο νευρικό μου σύστημα, ακόμα και την περίοδο της αποκατάστασης.

Η δίαιτα μου περιλαμβάνει:
Νερό, Τσάι, 10-25 gr Ζάχαρη ημερησίως, 1-1,5 κουταλάκι Αλάτι ημερησίως, Βιταμίνες Β1, Β6, Β12, Μαγνήσιο και Κάλιο.

Τα αιτήματα αυτής της απεργίας πείνας είναι:

1. ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ.

2. ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.

3. ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ! – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ!

Αριστοτέλης Χαντζής
Μέλος και κάτοικος της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας
5/2/2026

The post ΒΙΝΤΕΟ: Συνέντευξη Τύπου για την υπεράσπιση των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας – Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας first appeared on Aυτολεξεί.

Με χαρά διαπιστώνουμε ότι εν λόγω συζήτηση συνεχίζει τον διάλογο πάνω σε μία ελευθεριακή βάση που απορρίπτει τη ρωσική κρατική προπαγάνδα και τις διαστρεβλώσεις που έχουν διαδοθεί τα προηγούμενα χρόνια σε εγχώρια εναλλακτικά μίντια. Αυτός είναι και ο λόγος που θεωρούμε χρήσιμη την παρακολούθηση αυτού του βίντεο.

Ακούμε τους-τις φίλους-ες και συντρόφους-ισσες μας στην αντιστεκόμενη και πολύπαθη Ουκρανία! Αλληλεγγύη και αξιοπρέπεια για όλους τους λαούς.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΑΥΤΟΛΕΞΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ:

https://www.aftoleksi.gr/tag/oykrania/

——————————————–

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:

Aυτοκρατορική μετάλλαξη του αμερικανικού ιμπεριαλισμού; (Από το βιβλίο: «Ο πόλεμος από ανθρωπολογική σκοπιά»)

The post Ο πόλεμος από ανθρωπολογική σκοπιά (για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία) – Συζήτηση με τον Ελευθεριακό first appeared on Aυτολεξεί.

The post Castoriadis Against Heidegger: Alexandros Schismenos interview first appeared on Aυτολεξεί.

«Η Rosa πήγε σχολείο. Όχι όμως σε ένα κανονικό σχολείο, αλλά στο μοναδικό σχολείο στην Ελλάδα που λειτουργεί ελεύθερα μακρυά από επιβολή και εξουσιαστικές σχέσεις. Σε ένα σχολείο που καλλιεργεί την αυτοπειθαρχία, την κριτική σκέψη, όπου οι δάσκαλοι είναι ισότιμοι με τους μαθητές. Όπου τα παιδιά περνάνε ωραία και δεν περιμένουν την ώρα που θα σχολάσουν αλλά το αντίθετο, θέλουν να μείνουν παραπάνω. Όπου δεν υπάρχουν θρανία, δεν στοιχίζονται τα παιδιά και δεν γίνεται προσευχή. Το σχολείο αυτό βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα έξω από το Δίστομο στο χωριό Στείρι. “Αταξία, το δημοκρατικό σχολείο του βουνού”, διαβάζουμε στην επιγραφή.

Το “Αταξία” στεγάζεται στο πρώην Δημοτικό Στείρου που ήταν κλειστό για πάνω από 13 χρόνια. Μια παρέα διστομιτών είχε την ιδέα να το ζητήσουν από τον δήμο και να το λειτουργήσουν. Μετά από πολλή προσπάθεια κατάφεραν το 2022 ν’ ανοίξουν τις πόρτες και να υποδεχθούν παιδιά νηπιαγωγείο και δημοτικού. Το σχολείο αυτό παίζει ενεργό ρόλο στην τοπική κοινότητα του μικρού χωριού. Από τη βοήθεια που προσφέρουν τα παιδιά ψωνίζοντας για τους γηραιότερους που δεν μπορούν να μετακινηθούν, μέχρι την αυλή του που διατείθεται για εκδηλώσεις της κοινότητας.

Είναι ένα μονοθέσιο σχολείο που λειτουργεί με το καθεστώς ιδιωτικού, με 17 μαθητές. Δίδακτρα υπάρχουν, όχι όμως με την έννοια των ιδιωτικών. Γίνεται μια συνέλευση και ο κάθε γονιός συνεισφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του για να καλυφθούν τα λειτουργικά έξοδα. “Αυτά που ονομάζουμε δημόσια σχολεία, δεν είναι δημόσια, είναι κρατικά”, μας λέει ο Γιώργος Λούκας, μέλος της ΚΟΙΝΣΕΠ που το λειτουργεί. “Παλευουμε για δημόσια παιδεία που θα είναι αυτοδιαχειριζόμενη”, συμπληρώνει.

Το πρόγραμμα αλλά και η καθημερινότητα ρυθμίζονται από τη Συνέλευση στην οποία συμμετέχουν μαθητές και δάσκαλοι και γίνεται κάθε Παρασκευή. Μια συνέλευση που θα μπορούσε να γίνει μάθημα για πολλούς ενήλικες. Εκεί τα παιδιά έχουν μάθει να μιλάνε αφού παίρνουν τον λόγο και να συνετίζονται από τους υπόλοιπους αν διακόψουν. Στη συνέλευση αυτή τίθενται και οι “αταξίες” των παιδιών, οι προσωπικές τους διαφορές και βρίσκεται η λύση από τα ίδια τα παιδιά. Οι ενήλικες υπάρχουν για να επιβλέπουν τη διαδικασία και να παρεμβαίνουν “πυροσβεστικά” όταν χρειάζεται.

Αναφερόμενος στον φασισμό ο Μάνος Χατζιδάκις έγραφε πως “η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία, […] μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και κυβερνήσεις διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες, μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής”.

The post Αταξία: Το μοναδικό δημοκρατικό σχολείο της Ελλάδας (Βίντεο από την επίσκεψη της Rosa στο σχολείο του βουνού) first appeared on Aυτολεξεί.

Below you can watch the video recording of the book launch. It was a great and vibrant discussion with a beautiful and diverse panel!

The participants discuss various crucial contemporary topics through the stateless and anti-capitalist lens of direct democracy: migration and autonomy in Greece, organization and spontaneity in the Balkans, democracy as a procedure vs an ethos, and much more!

ABOUT THE BOOK —- “Horizons of Direct Democracy” is a short and accessible volume surveying the political thought of philosophers like Cornelius Castoriadis, CLR James while also dissecting real-world examples of direct democracy in action from the Baltic, to Latin America, Western Asia, and beyond. 

〉 You can order the book HERE 

“Firestorm Books” hosted the event and the book is published from “On Our Own Authority!”:

ABOUT THE PARTICIPANTS:

Yavor Tarinski is an independent researcher, activist and author. He participates in social movements around the Balkans, as well as in transnational organizations, dedicated to the production of grassroots knowledge. He is a member of the administrative board of the Transnational Institute of Social Ecology, of the editorial board of the Greek digital journal & publications Aftoleksi, as well as bibliographer at Agora International. Among his books are Concepts for Democratic and Ecological Society and Reclaiming Cities: Revolutionary Dimensions of Political Participation.

Eleanor Finley is an activist-scholar and cultural anthropologist who studies themes of social ecology, radical municipalism, and direct democracy. She is a Ph.D. Candidate in the Department of Anthropology at the University of Massachusetts, Amherst, as well as an Affiliate Researcher with Next System Studies at George Mason University. She is the author of the book Practicing Social Ecology: From Bookchin to Rojava and Beyond, Pluto Press 2025. She wrote about the book:

“Yavor Tarinski is extremely timely in this urgent, rigorous, and ambitious exploration of democratic revolution in the twenty-first century. Drawing on a truly rich array of examples, historical lessons, and practical cases, he illuminates how authority can be equitably shared and collectively managed, ensuring that no realm of society is elevated above others.”

Modibo Kadalie has spent nearly six decades as an activist, organizer, teacher, and scholar in the civil rights, Black power, and Pan-African movements. In Pan-African Social Ecology: Speeches, Conversations, and Essays, he reflects on the sit-ins, boycotts, strikes, urban rebellions, and anticolonial movements that have animated the late-twentieth and early-twenty-first centuries. Kadalie demonstrates how the forms of direct democracy that have evolved through these freedom struggles present the promise of a future defined by social liberation as well as ecological healing. He says:

“I was enthralled by [Tarinski’s] intricate knowledge of so many different forms of democracy. … We are fellow travelers, for sure.”

Andrew Zonneveld is an independent scholar, writer, and musician from Atlanta, Georgia. He is author of All Will Be Equalized!: Georgia’s Freedom Seekers of the Swamps, Backwoods, and Sea Islands 1526-1890 and the editor of The Commune: Paris, 1871 and To Remain Silent is Impossible: Emma Goldman & Alexander Berkman in Russia. He says:

“Yavor Tarinski revives the anarchistic spirit and politics of direct democracy in this thorough yet accessible volume, which is destined to become a resource for generations of activists, organizers, students, and scholars to come.”

The post “Horizons of Direct Democracy”: Video from the Book Launch / Βίντεο από την παρουσίαση του βιβλίου first appeared on Aυτολεξεί.

Το The War Show είναι ένα συρο-δανό-γερμανικό ντοκιμαντέρ του 2016, το οποίο συνυπογράφουν και σκηνοθετούν οι Andreas Dalsgaard και Obaidah Zytoon. Τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερης ταινίας στο τμήμα Venice Days στο 73ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Το 2011, η παρουσιάστρια του συριακού ραδιοφώνου Obaidah Zytoon και οι φίλοι της παρασύρονται από την εξέγερση κατά του καθεστώτος. Ζουν ανάμεσα σε καλλιτέχνες και ακτιβιστές και κινηματογραφούν τη ζωή τους καθώς αρχίζουν να συμμετέχουν σε διαδηλώσεις κατά του προέδρου Άσαντ. Αλλά καθώς η εξέγερση μετατρέπεται σε αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, η φιλία τους δοκιμάζεται μέσα από τη φυλάκιση, τον θάνατο και τη βία. Η Ζιτούν αφήνει τη Δαμασκό και ταξιδεύει στη γενέτειρά της, τη Ζαμπαντάνι, στο προπύργιο των ανταρτών, τη Χομς, και στη βόρεια Συρία, όπου βιώνει τον εκκολαπτόμενο εξτρεμισμό. Η ταινία αποτελεί ένα προσωπικό road movie που παρακολουθεί την τύχη της Συρίας και μια ομάδα φίλων, των οποίων οι ζωές και τα όνειρα μετατρέπονται σε εφιάλτη, καθώς η χώρα καταρρέει στο χάος…

Δείτε το ολόκληρο στον παρακάτω σύνδεσμο:

The War Show is a 2016 Syrian-Danish-German documentary film co-written and directed by Andreas Dalsgaard and Obaidah Zytoon. It was awarded best film in the Venice Days section at the 73rd edition of the Venice Film Festival. In 2011, Syrian radio host Obaidah Zytoon and her friends are swept up in the uprising against the regime. They live among artists and activists and film their lives as they begin to participate in demonstrations against President Assad. But as the uprising turns into a bloody civil war, their friendship is tested through imprisonment, death, and violence. Zytoon leaves Damascus and travels to her hometown of Zabadani, to the rebel stronghold of Homs, and to northern Syria where she experiences the budding extremism. The film is a personal road movie that follows Syria’s fate and a group of friends whose lives and dreams are transformed into a nightmare, as the country collapses into chaos.

Δυο λόγια για το ντοκιμαντέρ από τον κινηματογραφιστή Αλέξη Δαλούμη (όπως προλόγισε την προβολή του ντοκιμαντέρ στο Κ ΒΟΞ, 16/02/25):

Είμαι σήμερα εδώ για να προλογίσω αυτό το εξαιρετικό και ιδιαίτερο ντοκιμαντέρ, να επισημάνω και να επαινέσω τις αρετές του, αλλά και να συμπληρώσω κάποια συγκεκριμένα ελλείμματα. Έχουμε εδώ ένα ντοκιμαντέρ με κάποια εύλογα κι αναπόφευκτα στοιχεία ερασιτεχνισμού στο σκέλος της παραγωγής, τα οποία ενίοτε είναι έκδηλα στις ίδιες τις λήψεις. Η κάμερα είναι μονίμως στο χέρι, με ένα τρόπο που θυμίζει ώρες ώρες Δόγμα 95, με τη διαφορά ότι δεν προέρχεται από κάποια επιτηδευμένη, διανοουμενίστικη προσέγγιση περί κινηματογράφου, αλλά είναι απότοκο της ίδιας της αυθεντικότητας των λήψεων και εντέλει της ίδιας της ταινίας.

Έχουμε λοιπόν μια τυπική περίπτωση αυτής της δυναμικής ανάμεσα στον ερασιτεχνισμό και την αυθεντικότητα. Η ιδιαίτερη δύναμη αυτής της ταινίας εδράζεται ακριβώς εκεί. Στην βαθιά εκ των έσω αυθεντικότητά της.

Ακολουθούμε την ιστορία μιας παρέας νεολαίων, καθώς τα γεγονότα που τρέχουν και κλιμακώνονται αλλάζουν δραματικά τις ζωές τους. Οι πρωταγωνιστές είναι προσηνείς, επιτρέπουν μια αβίαστη ταύτιση για μεγάλο μέρος του κοινού και το ξεδίπλωμα των ζωών τους καλλιεργεί αυτή την έντονη προσωπική και άμεση χροιά που χαρακτηρίζει το εν λόγω ντοκιμαντέρ. Σε αντίθεση με πιο ειδησεογραφικές καταγραφές εκείνης της εποχής ή ακόμα και δημοσιογραφικές ανασκοπήσεις στον παρόντα χρόνο, όπου η απώλειες γίνονται στατιστική και η βαρύτητά και η βαναυσότητα των καταστάσεων υποδηλώνεται από τον σοκαριστικό όγκο των αριθμών, ή την περιγραφή φρικιαστικών πρακτικών που πράγματι προκαλούν δέος, εδώ ο πόνος και η απώλεια αποτυπώνονται βιωματικά, με έναν τρόπο που αγγίζει τον θεατή ακόμα πιο βαθειά, τον φέρνει κοντά στην τραγωδία, την κάνει πιο αληθινή και χειροπιαστή.

Σε αυτό το φιλμ, ακόμα ένας πρωταγωνιστής είναι η ίδια η κάμερα· ο κινηματογραφικός φακός, με όλη την ισχύ και τους κινδύνους που αυτός κουβαλάει. Η αφήγηση ξεκαθαρίζει ότι ο μεγαλύτερος φόβος αλλά και στόχος του καθεστώτος ήταν όσοι κρατούσαν οποιεσδήποτε συσκευές λήψης. Φανερώνεται επίσης όμως και μια άλλη διάσταση του ρόλου και της ισχύος των καμερών. Εκεί όπου πλέον από τη μεριά των αντιμαχόμενων το καθεστώς η παρουσία της κάμερας οδηγεί όχι μόνο σε καταστολή της καταγραφής ενίοτε, αλλά και σε επιτελεστικές δράσεις ακόμα και στο μέτωπο, προκειμένου να καταγραφούν για να εξυπηρετήσουν διάφορες σκοπιμότητες.

Τέλος, θα μιλήσω για κάτι που λείπει από το φιλμ. Ένα τέτοιο ντοκιμαντέρ έχει πάντα τους περιορισμούς του υλικού. Που σημαίνει, ότι δε μπορεί απαραίτητα να συμπεριλάβει απαραίτητα ό,τι είναι σημαντικό, αλλά ό,τι μπόρεσε και πρόλαβε πρακτικά να καταγραφεί. Το κυριότερο που λείπει από αυτό το φιλμ, κατά τη γνώμη μου, είναι κάποιες παραπάνω περιγραφές και κυρίως εικόνες από τις αυτο-οργανωμένες αντι-δομές που άνθισαν σε όλη τη Συρία κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της επανάστασης.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο διακρίθηκε ο Ομάρ Αζίζ, ο οποίος ταξίδεψε επί τούτου στη Συρία για να συμμετάσχει στην επανάσταση και να διαδώσει τις οριζόντιες και αντι-ιεραρχικές μορφές οργάνωσης σε ένα κοινωνικό πεδίο που ήταν εύφορο για τέτοιες ζυμώσεις. Πράγματι, συμμετείχε στην ίδρυση του πρώτου Τοπικού Συμβουλίου, στην Barzeh, μια περιοχή της Δαμασκού. Το παράδειγμα αυτό διαχύθηκε σε όλη τη χώρα και χαρακτήρισε διακριτά τον πρώτο χρόνο της επανάστασης.

———————————–

ΦΑΚΕΛΟΣ ΑΥΤΟΛΕΞΕΙ: ΣΥΡΙΑ

https://www.aftoleksi.gr/tag/syria/

The post Συρία: “The War Show” [2016, ENG subs] – Ένα σημαντικό ντοκιμαντέρ για το ξεκίνημα της επανάστασης της Συρίας first appeared on Aυτολεξεί.

Ανιχνεύοντας τις τομές και τις συνέχειες, φωτίζοντας όχι μόνο τις ανθηρές αλλά και τις άνυδρες περιόδους της κινηματικής ύφεσης, αναγνωρίζουμε ότι ερχόμαστε από μακριά ότι η ιστορία της γυναικείας αμφισβήτησης έχει βαθιές ρίζες που αγνοήθηκαν από τις επίσημες καταγραφές. Κοιτώντας το παρελθόν, συμβάλλοντας στη συγκρότηση της συλλογικής μας μνήμης, αναστοχαζόμαστε το παρόν και το μέλλον των φεμινιστικών αγώνων, σε μια εποχή πατριαρχικής αντεπίθεσης στα έμφυλα δικαιώματα.

Μιλούν στο ντοκιμαντέρ: Κατερίνα Δαλακούρα, Νέλλη Καμπούρη, Βενετία Καντσά, Μαρία Καραμεσίνη, Αλίκη Κοσυφολόγου, Μαρία Λιάπη, Άννα Μιχοπούλου, Ζιζή Σαλίμπα, Δήμητρα Σαμίου, Κατερίνα Σεργίδου, Μυρτώ Τσιλιμπουνίδη

Credits
Μια παραγωγή του Eteron – Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική αλλαγή σε συνεργασία με το Κέντρο Διοτίμα
Σενάριο – Σκηνοθετική Επιμέλεια: Μαρία Λούκα, Νατάσα Κεφαλληνού, Νιόβη Αναζίκου
Αφήγηση: Αμαλία Καβάλη
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέξανδρος Κατσής
Μοντάζ: Αλεξάνδρα Βερυκόκκου
Ηχοληψία: Άγης Βουγάς
Υπεύθυνος Επικοινωνίας Eteron: Βασίλης Πανάγου
Οργάνωση Παραγωγής: Ελένη Κατωμερή
Visual Designer: Χαρά Μπαλάκα

Φωτογραφία κειμένου: Αθηνά Λεκκάκου

The post Στη βουή του κόσμου: Το φεμινιστικό κίνημα στην Ελλάδα (ντοκιμαντέρ) first appeared on Aυτολεξεί.

Περίληψη:

Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα υπάρχουν κρυμμένα μερικά παιδαγωγικά εγχειρήματα, προσχολικής εκπαίδευσης, που γεννήθηκαν από τις ανάγκες των γονέων και των παιδαγωγών. Μέσα στην κρίση ξεπήδησαν σχολεία στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τη Μυτιλήνη, που στόχο είχαν τη συμπερίληψη, τον πειραματισμό αλλά και τη δημιουργία κοινοτικού αισθήματος σε όλες/ους, τις/ους συμμετέχουσες/οντες. Στο ντοκιμαντέρ βλέπουμε την ιστορία πέντε σχολείων. Πώς ξεκίνησαν, ποια ανάγκη τους οδήγησε στη δημιουργία αυτών των χώρων, ποια σχέση υπήρχε ανάμεσα στους γονείς και τους παιδαγωγούς, ποιες παιδαγωγικές μεθόδους χρησιμοποιούν και με ποιες δυσκολίες ήρθαν αντιμέτωπα.

Στo ντοκιμαντέρ συμμετέχουν 5 παιδαγωγικά εγχειρήματα (Μικρός Ντουνιάς, Σπορείο, Ομάδα Βουνού, Ρόδια, Μικρό Δέντρο)

Δείτε το ντοκιμαντέρ:

Σκηνοθεσία: Φωτεινή Αυγουλέα
Διάρκεια: 42′
Πρωτότυπη Γλώσσα: Ελληνικά
Έτος Παραγωγής: 2021
Διευθυντής Φωτογραφίας: Αντρέας Σηφάκης
Ηχολήπτης: Θράσος Σταμούλης
Mοντέρ: Φωτεινή Αυγουλέα
Συνθέτης Πρωτότυπης Μουσικής: Αφροδίτη Ρήγα, θράσος Σταμούλης
Παραγωγός: Φωτεινή Αυγουλέα

The post Ντοκιμαντέρ «Το Σχολ(ε)ίο μας» (+ENG subs) first appeared on Aυτολεξεί.

Η εκδήλωση είχε τον διττό σκοπό:

– την ευρεία ενημέρωση όλων για την επικινδυνότητα που αντιμετωπίζει η Αττική από τις πλημμύρες και τους τρόπους αντιμετώπισης αυτής,

– το άνοιγμα του διαλόγου για τη σημαντικότητα των αγώνων ενάντια στην οριοθέτηση των ρεμάτων και των ποταμών.

Μίλησαν οι:

〉 Ομάδα ΓΕΩΜΥΘΙΚΗ: Η Γεωμυθική είναι μία ομάδα έρευνας, μελέτης και εξερεύνησης. Ασχολείται εδώ και χρόνια με τα ρέματα της Αττικής με κύρια πεδία ενασχόλησης μεταξύ άλλων την εύρεση πρωτογενούς αρχειακού υλικού και πηγών, τη διοργάνωση υπέργειων και υπόγειων εξερευνήσεων, τη χωροθέτηση ανθρωπογενών κατασκευών (άγνωστων κυρίως και εξαφανισμένων), την τεκμηρίωση τοπογραφίας γεωγραφικών περιοχών και υδάτινων ρευμάτων σε διάφορες χρονικές περιόδους. Επίσης, διεξάγει αυτοψίες για την πορεία και τη σημερινή κατάσταση πολλών ποταμών στην Αττική και όχι μόνο. Στην εκδήλωση παρουσίασαν το έργο τους και μέρος των ευρημάτων τους που βοηθούν τους πολίτες στην καλύτερη κατανόηση του ζητήματος.

〉 Αλεξία Τσούνη: Η Αλεξία Τσούνη εργάζεται ως επιστημονική συνεργάτιδα στην Επιχειρησιακή Μονάδα BEYOND στο ΙΑΑΔΕΤ του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Η ίδια ανήκει σε μία ομάδα επιστημόνων που τα τελευταία χρόνια δημιούργησαν ένα γεωπληροφοριακό σύστημα εκτίμησης κινδύνου πλημμυρών για την Περιφέρεια Αττικής, το οποίο δείχνει με ακρίβεια οικοδομικού τετραγώνου ποιες περιοχές θα πλημμυρίσουν σε διαφορετικά σενάρια, ποιες από τις υποδομές που θα πληγούν είναι περισσότερο ευάλωτες και πού θα μπορούσαν να κατευθυνθούν οι πολίτες για να είναι ασφαλείς, σε περίπτωση πλημμύρας. Στην εκδήλωση παρουσίασε τα αποτελέσματα του έργου “Εκτίμηση Κινδύνου Πλημμύρας στην Περιφέρεια Αττικής” στο πλαίσιο της σχετικής Προγραμματικής Σύμβασης (2021-2024), καθώς και την επείγουσα εκτίμηση κινδύνων πλημμύρας-διάβρωσης-κατολίσθησης στις λεκάνες απορροής που επλήγησαν περισσότερο από τις μεγάλες δασικές πυρκαγιές της Αττικής (2021).

〉 Δημήτρης Μουστάκης: Ο Δημήτρης Μουστάκης, μέλος της Αυτενέργειας και κοινωνικός οικολόγος, συνέδεσε την επιστημονική με την πολιτική και ανθρώπινη διάσταση του ζητήματος. Αφού προχώρησε σε μια ιστορική αναδρομή των ρεμάτων της Αττικής, ανέλυσε τους λόγους που η άμεση συμμετοχή των πολιτών, η γνωριμία με τον τόπο όπου ζούμε και η στροφή προς έναν άλλο τρόπο ζωής παίζουν καθοριστικό ρόλο στην επίλυση των περιβαλλοντικών κινδύνων.

Υλικό από την παρουσίαση της Γεωμυθικής: 

The post ΒΙΝΤΕΟ από την εκδήλωση: «Ο κίνδυνος των πλημμυρών στην Αττική & η ανάγκη υπεράσπισης των ρεμάτων» first appeared on Aυτολεξεί.